Κείμενα
- Κείμενα
- Γιώργος Σιακαντάρης
Από το «Ωσαννά» στο «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν» Κατ’ αρχάς μια διευκρίνηση. Συμφωνώ με την επισήμανση εξαιρετικών επιστημόνων και διανοούμενων, όπως ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς και ο Γιώργος Λ. Ευαγγελόπουλος, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η χρήση
- Κείμενα
- Νικόλας Σεβαστάκης
Η εποχή των άκρων δεν έλαβε τέλος Tα αλυσιδωτά σοκ που έχουν πλήξει τον κόσμο τα τελευταία χρόνια αποδεικνύονται μη διαχειρίσιμα. Ο πόλεμος και οι συγκρούσεις, η πολωμένη πολιτική, η συνεχιζόμενη κρίση του κόστους ζωής
- Κείμενα
- Αλέξανδρος Σάντο Τιχομίρ
Πιστεύω βαθιά ότι δεν μπορείς να κρυφτείς μέσα στον γραπτό λόγο. Το σάπιο σώμα βρομά. Όλες οι βιβλιοθήκες του κόσμου δεν μπορούν να κρύψουν την ταγκίλα. Τα στολίδια, το συνετό και μεθοδευμένο βάψιμο του προσώπου,
στην Όλγα, το πουλάκι Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μουλες κι ήρθες σε δικό σου κήποΛ. Νικολακοπούλου, Θεός αν είναι Μπαίνεις στ’ όνειρο, όπως πουλάκι βρίσκει το κλαδί του. Δυο μέρες δεμένη στη μουριά. Πράσινα
Ακροστιχίδα 1.Κοιτώντας τα ακίνητα σύννεφα: o Pascal είναι ένα απλό καλάμιένα κομμάτι μαλακού και σκεπτόμενου ξύλου Πάνω στο οποίοο άνθρωπος σέρνεται σαν ένα άγνωστο ακόμη Λίγο στραβόκαι αργό σαλιγκάρι. 2.Ο χρόνος, οι ψίθυροιτο ψύχος Η
Ο Αχιλλέας έφυγε για την ΤροίαΟ Σωκράτης ήπιε το κώνειο Αλλάεγώκοίταξα μέσα μουκαιτο ποτάμιάνοιξεμε τη νύμφη να παίζειστις όχθες τουκάτω από το δέρμα μουκαι το αίμα ήτανε βύσσινοχωρίς μπετόνα σταματά τη ροήνα βράζει καλοκαίρικαι να
Σταλαγμίτες, σταλακτίτες, παγωνιά και κρύο αφόρητο. Η φύση γονάτιζε, πέτρωνε, νάρκη, σιωπή, το κουκούλι του χειμώνα. Τα πρωινά τρώγαμε κρύσταλλα από τις στέγες, μαζεύαμε παγωμένα πουλιά, οι μύτες μας έπεφταν στο χιόνι, κρακ, κρακ, αυτιά
Θα ’ρθω μια νύχτανα χορτάσω τα χείλη σουπριν εξορύξω τα μάτια σου.Θα ’ρθω να σ’ αγκαλιάσωπριν σε πετάξω στο πνιγμένο κύμα σου.Κι αν στ’ όνειρο –μην τρέμεις– μ’ αποφεύγεις,να ξέρεις η καρδιά μου σου χαρίζειτον
Βαθύ κόκκινο είχε ποτίσει τη διάφανη ασπράδα του ξεφλουδισμένου κρεμμυδιού. Την ομόρφαινε, κι άμα βαστούσε στον ήλιο που ʼμπαινε από το τζάμι τη ροδέλα απ’ το κρεμμύδι, λεπτή σαν τσιγαρόχαρτο, θα ʼβλεπε το φως από
- Κείμενα
- Γιώργος Γρηγορίου
Ο καπιταλισμός της σαγήνης και η παράδοσή μας στην παγκόσμια αγορά της επιθυμίας Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η ιστορία αυτού που θα ονομάζαμε δημοκρατικό άνθρωπο προβάλλεται και υμνείται μέσα από δύο χρονικά σημεία. Το