Κείμενα
Αρχές Οκτώβρη αγνώστου έτους, η Περσεφόνη ξεμυτάει κατά το συνήθειό της από το χώμα. Με το αριστερό της χέρι βαστάει σφιχτά το ξύλινο στειλιάρι μιας κοσιάς στο ύψος των ώμων της. Με το δεξί την κρατάει από τη λαβή κάνοντας μικρές ημικυκλικές κινήσεις λίγων εκατοστών πάνω
- Κείμενα
- Δημήτρης Αγγελής
Εξ αφορμής Τον Απρίλιο του 2017 ο συγγραφέας J.M. Bernays δημοσιεύει στο Baffler ένα άρθρο με τον πολύ ενδιαφέροντα τίτλο: «Ανατομία της φιλελεύθερης μελαγχολίας». Αν και σ’ αυτό αναφερόταν κυρίως σε γεγονότα της τραγελαφικής διακυβέρνησης
Πρώτη μέρα της νέας σχολικής χρονιάς! «Καλημέρα παιδιά» χαιρέτησε, με όσο ενθουσιασμό μπορούσε να στριμώξει στη φωνή της, η δασκάλα της πρώτης τάξης του 66ου Δημοτικού Σχολείου. Από κάτω σιωπή. Μπορούσες σχεδόν να ακούσεις μια
Το φεγγάρι χιονίζει ξεσκλίδια σάρκας. Πλάι στο παράθυρο –τλικιτλάκ τλικιτλάκ τλικιτλάκ– πέρα δώθε στην κουνιστή πολυθρόνα. Θυμάμαι. Για να είμαι πιο ακριβής, αυτή τη στιγμή, το σώμα μου θυμάται. Το σώμα μου θυμάται και ζωντανεύει,
Μετάφραση: Ελευθερία Τσίτσα ΣΚΙΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ Θα συναντηθούμε μια μέρα,σαν μια χάρτινη βάρκα καιένα καρπούζι που το δροσίζει το ποτάμι.Η ανησυχία του κόσμου θαείναι μαζί μας. Με τις παλάμεςθα κρύψουμε τον ήλιο και θαπλησιάσουμε ο
Μετάφραση: Κώστας Βραχνός Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Να νιώθεις πως η καρδιά πασχίζει να μιλήσει στα πράγματαν’ ακούσει τόσα όνειρα που ’χουν γίνει παλιές σιωπέςεπειδή τίποτε δεν μπορεί να φύγει δίχως να ψάξει κάποια όχθηΤο
Έπρεπε την πόρτα να κλειδώσει.Είχε ένα φόβο Αυτός του ύπνου ο άστεγοςκι ήθελε τα βράδια να κλειδώνεικαθώς από την πόρτα πίστευε πως το κακό περνάει.Στο ένα χέρι το κλειδί, στο άλλο τ’ αντικλείδια.Τροφή της ίδιας
- Κείμενα, Συνεντεύξεις
- Τάσος Καλούτσας
Συνέντευξη στον Μάκη Καραγιάννη Στην πεζογραφία σας παρατηρούμε ότι κυριαρχεί η καθημερινότητα. Οι ήρωές σας είναι άνθρωποι ταπεινοί, μοναχικοί, με οικογενειακά προβλήματα και αδιέξοδες σχέσεις. Εκ πρώτης όψεως τίποτα συνταρακτικό δεν φαίνεται να τους συμβαίνει
Μετά το μνημόσυνο, μια ομάδα σαράντα περίπου ατόμων, τους περισσότερους εκ των οποίων ο Δημήτρης δεν ήταν καν σίγουρος ότι ήξερε, είχε μεταφερθεί στην ταβέρνα «Αγιάσος» για να τιμήσει τη μνήμη της Πέπης τρώγοντας εξωφρενικά
- Κείμενα
- Γιάννης Κιουρτσάκης
Διαλογικότητα, διχασμός και πολυφωνία από τον αγώνα του 1821 έως τον σημερινό Ελληνισμό Συνέντευξη στον Διονύση Σκλήρη [Η ζωή και το έργο του Γιάννη Κιουρτσάκη μπορεί να περιγραφεί ως μια διαρκής αποδημία από την Ελλάδα