Επτά θανάσιμα αμαρτήματα
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Κωνσταντία Σωτηρίου
Όπως άλλοι σώζουν ζώα, αυτός σώζει φυτά. Όχι δέντρα και φυτά μεγάλα. Πιο μικρά, λουλούδια και θάμνους, φυτά κατοικίδια, εκείνα που μπαίνουν στο σπίτι ή που διακοσμούνε τους κήπους και τις βεράντες. Μη δει γλάστρα
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Νάσια Διονυσίου
Οι τοίχοι του δωματίου ήταν λευκοί, το ίδιο κι οι μακριές κουρτίνες που ακουμπούσαν κάτω στο πάτωμα, το ίδιο και το φως που έμπαινε λοξά. Ακουγόταν μόνο ο ήχος του ανεμιστήρα, μα αν οι τοίχοι
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Ανδρέας Μήτσου
Κατέβαιναν τρέχοντας με φωνές και ξεφωνητά την οδό Αλατσάτων οι μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου. Αγόρια καχεκτικά και μελαχρινά κορίτσια με τις μπλε ποδιές και τον άσπρο γιακά τους. Όλα τα παιδιά κρατούν πολύ σφιχτά
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Λίλα Κονομάρα
Τα χέρια σου. Αδρές γραμμές, καμιά αμφιβολία. Κάτι στην κίνησή τους προδίδει αλαζονεία πίσω από την τραχύτητα. Περιορισμένη οπτική εμβέλεια, σχεδόν τυφλότητα. Ωστόσο αναγνωρίζουν τον πόθο μου. Τη σφοδρότητα της επιθυμίας μου. Ξέρουν ότι μπορούν
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Νατάσα Κεσμέτη
Τότε πού τούς πρωτοσυνάντησα κάθονταν σ’ ἕνα πεζούλι κι ἔκτοτε τούς ἔβρισκα ἐκεῖ: ἄλλοτε δυό τρεῖς μαζί, ἄλλοτε κάποιος μόνος του, συχνά ὄρθιος, ἀκουμπώντας σ’ ἕνα πετρόχτιστο ρημάδι μέ τό βλέμμα στυλωμένο στό πέλαγος… Ὀκνόν
- Αφιέρωμα, Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Ούρσουλα Φωσκόλου
Ρε, είχαμε μια συμμαθήτρια στο φροντιστήριο, τη Νέλλη, τη θυμάσαι; Καθόταν δίπλα σ’ εκείνο το αγόρι που ίδρωνε. Ίδρωνε πολύ. Νομίζω πως με γούσταρε. Όχι αυτός, η Νέλλη ρε. Που έπαιζε τένις, η ξανθιά, δεν
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Χρήστος Αστερίου
Όλο το βράδυ χαϊδεύαμε τα τουφέκια. Λαγοκοιμήθηκα με τα ρούχα στο ντιβάνι, εκείνος δεν μπόρεσε να κλείσει μάτι. Του είπα ότι δεν ήταν καλό, θα χρειαζόταν δυνάμεις. Λόγια του αέρα, τα ίδια θα έκανα στη
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Χαράλαμπος Βέντης
Η λαγνεία είθισται να καταλαμβάνει πρώτη θέση στον κατάλογο με τα αμαρτήματα της ιουδαιοχριστιανικής πνευματικότητας, συμπαρασύροντας συχνά την ανθρώπινη φυσιολογία και σωματικότητα στην καταδίκη, ενώ στην πραγματικότητα η ίδια παρασιτεί στη συνείδηση. Η αχαλίνωτη σεξουαλικότητα,
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Βίκυ Τσελεπίδου
Τι είναι ο Τζόνι, ρε πούστρες; Σαν κι εσάς; Γελάω, ρε! Που πήγατε και πέσατε ένας ένας σαν τα κοτόπουλα! Μπιγκ ντιλ, ρε μαλάκες, μπιγκ ντιλ, της μαγνητικής το κάγκελο, ενηλικιωθείτε, γαμώ τα πουστράκια σας,
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Λευκή κόλλα
Ο καθηγητής ισιώνει το τελευταίο γραπτό της δεύτερης στοίβας, η οποία είναι τοποθετημένη σε ακριβώς παράλληλη θέση με την πρώτη. Οι εργασίες των φοιτητών του βρίσκονται σε ισομερείς και ισοβαρείς στήλες, αρχειοθετημένες αλφαβητικά, η απόσταση