Αυγή Λίλλη
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αυγή Λίλλη
σκίζομαι στα δυο απ’ τον χρόνο SOPHIE LIES Όταν μας βρίσκει με την κόρη μου το σούρουπο στο πάρκο (συνήθως τις Παρασκευές) την ώρα που την κούνια σπρώχνω πιο ψηλά, πιο δυνατά, πιο – και
Και μετά από μήνες, βδομάδες, ημέρες, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα συναντιόμαστε, για να παίξουμε ξανά τον αποχαιρετισμό. Είμαστε πάλι σε κάποια πλατεία, αλλά αυτή τη φορά δεν μας χωρίζουν ποτάμια ούτε σκαλοπάτια. Στη μέση ένα σιντριβάνι