Ιανουάριος 2021
στον Δημήτρη Ελευθεράκη 1. Η κριτική σιωπά. Σιωπά σημαίνει ότι καταλαμβάνει, βρίσκει, εφευρίσκει, κατασκευάζει και εγκαθίσταται σε έναν χώρο τέτοιο, ο οποίος, ως αδύνατος, εκθέτει το έργο τέχνης. Το εκθέτει απ’ τη μεριά ενός άφατου
Λένε, και ίσως υπάρχει λόγος να διαβάσετε «λέμε», πως λείπει σήμερα η λογοτεχνική κριτική. Δεν είμαι σίγουρη πως ισχύει αυτό, δεδομένου πως εξακολουθούν να υπάρχουν σελίδες για το βιβλίο σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά, υπάρχουν
Ποιοι γράφουν σήμερα κριτικογραφήματα (σκέψεις, ερμηνείες, παρουσιάσεις…) για τη λογοτεχνία; Και ποιοι διαβάζουν τις απόψεις που δημοσιεύονται σε μια πανσπερμία φωνών και καταθέσεων; Αυτές οι δύο πλευρές του νομίσματος μπορεί ίσως να μας βοηθήσουν να
Δύσκολα θα μπορούσε κανείς, νομίζω, να διαφωνήσει με τη σκέψη ότι μερικά από τα σημαντικότερα κριτικά δοκίμια ή μελέτες στην ιστορία της νεοελληνικής κριτικής της λογοτεχνίας έχουν γραφτεί από λογοτέχνες. Ο Πολυλάς, ο Παλαμάς, ο
Είναι αδύνατον να αναλογιστεί κανείς την έννοια της κριτικής χωρίς να του φανεί σαν ένα σύνθετο ηθικό διακύβευμα. Αναπολώ την τακτική παλιών λογοτεχνικών περιοδικών, που συχνά δημοσίευαν κείμενα κακά ή ελλιπή ακριβώς ώστε, συνοδεύοντάς τα
- Επί υδάτων πολλών
- Σωκράτης Καμπουρόπουλος
Στάθης Κουτσούνης, Στου κανενός τη χώρα, Μεταίχμιο, Αθήνα 2020. Από την ακινησία της ροής στη μόχλευση του μύθου Στο νέο ποιητικό βιβλίο του Στάθη Κουτσούνη, Στου κανενός τη χώρα, έβδομο ποιητικό του βιβλίο, όπως άλλωστε
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Θανάσης Θ. Νιάρχος
Δευτέρα, 26.1.1998. Βράδυ, καλεσμένοι στο σπίτι του Φωστιέρη. Ο Πεπελάσης με την Μαριέττα, η Αμαλία Μεγαπάνου, ο Σωτήρης Σόρογκας, η Ρούλα Κακλαμανάκη, ο Χριστόφορος Λιοντάκης. Μου κάνει πάντα εντύπωση, θετικότατη, η συμπεριφορά του Σόρογκα, αν
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Βαγγέλης Π. Κούμπουλης
Αν προσπαθήσει κανείς να μελετήσει την ιστορία του Ελληνικού Διχασμού, θα παρατηρήσει πως είναι στην ουσία μια ιστορία κύκλων που ανοίγει και κλείνει κατά περιόδους μέσα στην Ιστορία του 20ού αιώνα. Μέσα σε αυτό το
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Γιώργος Μητρούλιας
Τελικά η Τέχνη είναι αχόρταγη. Απαιτεί όλο και μεγαλύτερο χώρο, περισσότερες εκθέσεις που θα φέρουν περισσότερο κοινό, που θα φέρει χρήματα με τα οποία θα αγοραστούν καινούργια έργα τέχνης, που θα χρειάζονται και άλλες αποθήκες
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Μαριαλένα Σπυροπούλου
Γίνεται πολύ ανάγλυφη η απορία εάν αυτό όλο που ζούμε είναι ένα όνειρο –εφιάλτης στην προκειμένη περίπτωση–, ένα αγχωτικό βιντεοπαιχνίδι στο οποίο πρωταγωνιστούμε ασθμαίνοντας. Και εάν είναι ένα «παιχνίδι», τι δυνατότητες έχουμε να παίξουμε και