Αφιέρωμα

Εισαγωγικά Οι όροι «συντηρητισμός» και «προοδευτισμός» συνιστούν κοινωνικο-πολιτικές ιδεολογίες, συνεπώς, αν δεν τους αντιμετωπίσουμε ως ιστορικές κατηγορίες νοήματος δεν θα μπορέσουμε να κρίνουμε αν όντως σήμερα είμαστε πέραν αυτών, ή θα πρέπει η άποψη μας

I. Οι έννοιες, οι λέξεις δηλαδή με τις οποίες αυτές δηλώνονται, ενίοτε είναι όπως τα νομίσματα: όσο πιο πολύ κυκλοφορούν τόσο χάνουν την αξία τους. Αυτό συμβαίνει και με την έννοια της κρίσης. Όχι ότι

Οι παλιές συζητήσεις σχετικά με τους διαφορετικούς τύπους προόδου δεν είναι σε καμία περίπτωση «ξεπερασμένες», όπως φαίνεται να πιστεύουν ή θα ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε οι δηλωμένοι «προοδευτικοί». Δεν υπάρχει προκαθορισμένη αρμονία μεταξύ

Πάσχα σήμαινε και σημαίνει πολλά πράγματα, κάποια κοινά και κάποια διαφορετικά για τον καθένα από εμάς. Ένα συχνό σημείο αναφοράς είναι η προβολή από τα τηλεοπτικά κανάλια της γνωστής σειράς του Φράνκο Τζεφιρέλι, Ο Ιησούς

Ξεκίνησα το ταξίδι στη δημοσιογραφία αρχές δεκαετίας ʼ90. Ήταν ένα ξεκίνημα που δεν διασφάλιζε καταρχάς τίποτα και που θα προϋπέθετε μεγάλο κόπο, πολύμηνη απλήρωτη εργασία και αγωνίες μέχρι το περιβόητο μισθολόγιο –και φυσικά πολλές περιπέτειες

Την Πρωτομαγιά, εφημερίδες δεν βγήκαν. Ήταν η μέρα που στο κέντρο της Αθήνας και στο λιμάνι του Πειραιά προκαλούνταν αλλεπάλληλα ανευρύσματα κυκλοφορίας και διαθέσεων, στην Αμερική οι εξεγέρσεις στα πανεπιστήμια φούντωναν, στην Ουκρανία οι στρατιές

Σημειώσεις περί χριστιανικής πολιτικής[1] Το 2008, τη χρονιά την οποία σημάδεψε το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και σήμανε την κλιμάκωση της νεοφιλελεύθερης επέλασης, ο καθηγητής Ραφαέλε Σιμόνε δημοσίευσε το βιβλίο του Το μειλίχιο τέρας.

Η κρίση του Τύπου σε όλο τον δυτικό κόσμο τα τελευταία χρόνια πυροδότησε πλήθος εξηγήσεων για τα αίτια και τις συνέπειές της. Όλες σχεδόν κατέληγαν στο ερώτημα: έχουν μέλλον οι εφημερίδες; Στη χώρα μας οι

Έγινα «δημοσιογράφος» τυχαία, σε μια πολύ διαφορετική εποχή από τη σημερινή –και ίσως να είχε ενδιαφέρον η ιστορία μου, αν δεν συγγένευε αρκετά με τις αντίστοιχες ιστορίες νεαρών γραφιάδων που διοχέτευσαν στις σελίδες των εφημερίδων

Στις αρχές της φετινής χρονιάς έλαβα ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο. Αποστολέας ήταν ο Περικλής Κανάρης. Στο θέμα του μηνύματος έγραφε: «Από την Κέρκυρα στη Νέα Υόρκη». Και ξεκινούσε ως εξής: «Παιδιά καλή σας

Κύλιση στην κορυφή