Αφιέρωμα

Αν εξαιρεθεί η ειδολογική προϊστορία της στην κλασική αρχαιότητα, και πάνω απ’ όλα η Πολιτεία του Πλάτωνα (375 π.Χ.), η Ουτοπία γεννιέται ως λογοτεχνικό είδος στην αυγή της εποχής των γεωγραφικών ανακαλύψεων. Το 1492 ο

Θεωρία του κήπου. Κηπουρός και Δημιουργός Ξεφυλλίζοντας το λεξικό για τον Συντηρητισμό[1] των εκδόσεωνCerf, με πολλές και αξιόλογες συμβολές και εξαιρετικά ενδιαφέροντα θέματα, έπεσα επάνω στο λήμμα jardin (κήπος). Στις πρώτες κιόλας γραμμές ο συντάκτης

Αμέσως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ένα διπλό φαινόμενο άρχισε να διαμορφώνεται στη Δύση. Από τη μια ένα κλίμα ευφορίας, στο οποίο κυριαρχούσε η πεποίθηση πως στο εξής ο κόσμος, μετά τις πρώτες

Νομίζω η κρίσιμη έννοια είναι η ρευστότητα. Τι εννοώ; «Ζούμε στην εποχή που» οι όροι «αριστερά/δεξιά» έχουν χάσει τη λάμψη τους, εάν υποτεθεί πως είχαν τέτοια. Κρίνοντας από τα πολιτικά συναισθήματα ανθρώπων προηγούμενων γενεών, μάλλον

Τον Μάρτιο του 2002 είχα γράψει ένα άρθρο στην Αυγή με τίτλο «Συντηρητισμός και Αριστερά», στο οποίο σχολίαζα ορισμένες αναφορές του Άγγελου Ελεφάντη στον συντηρητισμό. Παρότι υποστήριζε πως ο σοσιαλισμός δεν είναι συντηρητική ιδεολογία, ο

Du bekamst für mich das Rätselhafte, das alle Tyrannen haben, deren Recht auf ihrer Person, nicht auf dem Denken begründet ist. Ἀγαπημένη μου μαμά, ῎Εχουν περάσει πάνω ἀπὸ τριάντα χρόνια ἀπὸ τὴν τελευταία φορὰ ποὺ

Στη μνήμη του Γιώργου Μερτίκα Ι.  Η ανθρωπιστική παιδεία απειλείται∙ η φράση είναι σε χρήση πολλά χρόνια τώρα στις περισσότερες χώρες της Δύσης και στο θέμα αφιερώνονται ντοσιέ, άρθρα, ειδικές ή γενικού τύπου μελέτες. Όπως

Ήμουνα μόνος μου σου λέω. Ήμουνα μόνος. Στο αμάξι μου. Είχα κουραστική μέρα ξέρεις. Έτρεχα απ’ το πρωί. Απ’ το πρωί βέβαια όπως κάθε μέρα. Αλλά σήμερα ήταν αλλιώς. Ξέρεις. Έληγαν οι επιταγές. Οι επιταγές

Κανείς δεν ήξερε τι θα γίνουν όλα αυτά τα κτίρια στα Τίρανα. Ξεπηδούσαν σε όλη την πόλη δίπλα στις τράπεζες, τα χαμόσπιτα, τα τζαμιά και τις εκκλησίες. Είχαν τα πιο παρδαλά χρώματα, τα πιο αλλόκοτα

Για πολλά χρόνια, οι εξώπορτες έμεναν ανοιχτές. Πολλοί λένε ότι ο τότε και νυν Πρόεδρος στην πρώτη προεκλογική εκστρατεία στεκόταν οικογενειακώς στον δρόμο μπροστά από την κατοικία του και φώναζε: «Δεν έχω τίποτα να κρύψω,

Κύλιση στην κορυφή