Φωτεινή Καπελλάκη

Kατά την ενδημία στον χώρο του ανοίκειου  Όταν φεύγει από τη ζωή ένας ποιητής/μια ποιήτρια που κάποια στιγμή συναντηθήκαμε μαζί του/της, νιώθουμε την ανάγκη να επιστρέψουμε στο έργο που άφησε. Ενδεχομένως, μια φυγόκεντρος αγωνία μας

Είχα την ευτυχία να γνωρίσω τον Νίκο Α. Παναγιωτόπουλο μέσω της αγαπητής συζύγου του Ρίτας Λυτού και των κοινών φίλων μας, της ηθοποιού Κάτιας Γκουλιώνη και του σκηνοθέτη Άγγελου Φραντζή. Κρατώ πάντα δίπλα μου το

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗΣ Να έρθω μαζί σου θέλω απόψε θηρίο.Τα μαλλιά μου εκτείνονται στις λεωφόρουςτρέχουν σαν λύσεις ποταμών,θρόμβοι αίματος παλιννοστούντων στις αρτηρίες της πόληςνυκτόβια πτηνά γεννούν τ’ αυγά τους στο μυαλό.Βαραίνει και περισσεύει το άναρχο χέρι

Κύλιση στην κορυφή