Γεωργία Δρακάκη
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Γεωργία Δρακάκη
Η πόλη έχει γεμίσει ζευγάρια. Ζευγάρια που ψωνίζουν μαζί, που επιβαίνουν από κοινού σε δίκυκλα, που τσακώνονται στα καφέ συγκρατημένα, που φορούν ασορτί μπουφάν ή ρούχα, που πάνε βόλτα το μωρό τους στο Πεδίον του
- Ιστορίες ενηλικίωσης
- Γεωργία Δρακάκη
Γεννιέμαι το 1992 από γονείς του ʼ60. Τριαντάρηδες, λίγο μεγαλύτερος ο μπαμπάς. Όλα ξεκινούν από το σπίτι μας κι ακόμα πιο πολλά από τα όλα ξεκινούν από το σχολείο, τις πρώτες παρέες και τα σημεία
- Κείμενα
- Γεωργία Δρακάκη
Γουστάρω ελεύθερη και πλούσια ζωή και χαιρετώ σας και φιλώ σας! Ήμουν θυμάμαι στου Ψυρρή, τελείωνε το φθινόπωρο, ήταν μια δύσκολη ημέρα χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις, επιτεύγματα ή αισθητηριακές εμπειρίες. Δεν επρόκειτο να τη θυμάμαι, εάν