Νάσια Διονυσίου

Ο πρώτος καιρός ήταν ευχάριστος. Η αναπνοή σου έπαιρνε σιγά σιγά έναν φυσιολογικό ρυθμό, η πίεση στα τοιχώματα των αρτηριών σου ημέρευε, στο κεφάλι σου δεν βούιζαν μέλισσες, δεν σφύριζαν φίδια, δεν λυσσομανούσαν οράματα, στο

Οι τοίχοι του δωματίου ήταν λευκοί, το ίδιο κι οι μακριές κουρτίνες που ακουμπούσαν κάτω στο πάτωμα, το ίδιο και το φως που έμπαινε λοξά. Ακουγόταν μόνο ο ήχος του ανεμιστήρα, μα αν οι τοίχοι

Η κυρία Νταλογουέι είπε πως θα τα αγοράσει η ίδια τα λουλούδια. Γιατί η Λούσι είχε δουλειές να κάνει. Οι πόρτες έπρεπε να βγουν απ’ τους μεντεσέδες και κάποιος να υποδεχτεί τους άντρες του Ραμπλμάγιερ

Κύλιση στην κορυφή