Ρωξάνη Νικολάου
ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΙΚΡΑΛΙΔΑΣ Παστερνάκ χαμογελάς κι οι οφθαλμοί μου πικρίζουνριπαία βολήστάσιμον μύρου τρελό κουδούνισμα αντιδονεί στις στοές μου Ρε ΑλέξηςΤζορντάνο ΜπρούνοΑνδρούτσος Ελένη ΠαπαδάκηΛόρκα Ρόζα ΠαρκςΣόφι και Χανς Σολ Boris Ryzhy Αττίκ Τσελάν πατέρας της Στάλως
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Ρωξάνη Νικολάου
ΗΤΑΝ ΠΡΩΙ με νίκη άρχισε, που των θεών ένα Παιδί/από τα τέρατα την έχει κερδισμένη.Φρ. Χαίλντερλιν Ήταν πρωίένα πουλίσύριζε σαν φίδικαι στρίγκλιζε σαν μωρόνα ξεγελάσειτου κυνηγού το βόλι η μέρα με περίμενενα βγω να παίξουμεκι
ΓΡΑΜΜΑ Γιάννο μου, με συγχωρείς που σ’ άφησα τόσα χρόνια να με περιμένειςέξω απ’ το café Journalξέρεις, σ’ έβαλα σε ποίημα Γιάννο μουπως χρόνια με περιμένειςαγέραστος, ίσως μόνο λίγο θυμωμένος–είσαι Γιάννο μου;–Δεν ξεχνώ τα δάκρυά σου