Αγγέλα Καστρινάκη
- Κείμενα, Μανόλης Αναγνωστάκης
- Αγγέλα Καστρινάκη
Όταν αποχαιρέτησα τους φίλους Σ’ αυτή τη γη ξεχάστηκεν η μέρα Κι οι νύχτες εναλλάσσονται με νύχτες […] Ξεχείλισαν οι περιπέτειες οι ιδιωτικές Το άψογο πρόσωπο της ιστορίας θολώνει Μεγάλωσα με αυτούς τους στίχους[1]. Δεν
- Ανθρωπιστικές σπουδές
- Αγγέλα Καστρινάκη
Πώς θα γίνουν πιο ελκυστικές οι ανθρωπιστικές σπουδές; Έχοντας υπηρετήσει περίπου τριάντα χρόνια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, βλέπω κι εγώ με καημό πως δεν έχουμε πια πέραση. Και πώς να έχουμε, όταν δεν οδηγούν οι σπουδές
- Αφιέρωμα, Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Αγγέλα Καστρινάκη
Βρήκε μια σκιά και έχει απλώσει την αρίδα της. Ανασαίνει ήρεμα και αμέριμνα. Ώρα τώρα (τι λέω; μπορεί και ώρες!), δεν έχει μετακινηθεί, δεν έχει χασμουρηθεί, δεν έχει κουνήσει ούτε το δαχτυλάκι της. Μόνο πού