Γιώργος Κεντρωτής

Μετάφραση: Γιώτα Τεμπρίδου ΤΟ ΓΥΜΝΟ η nina κάθεται στον διάδρομο, το πρόσωπό της είναι νυσταγμένο και είναι εντελώς σιωπηλή, θέλει να είναι εντελώς σιωπηλή, κάθομαι στην κουνιστή πολυθρόνα δίπλα της, καθόμαστε σιωπηλές, βγάζω το τετράδιό

Μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια ξανάπιασα στα χέρια μου τα Δοκίμια που είχε γράψει ο Πιερ Πάολο Παζολίνι σχετικά με την πολιτική και την κοινωνία. Συχνά ανατρέχω σε αυτήν τη μεγάλη και τόσο «άβολη» προσωπικότητα,

Στην ποιητική συλλογή του Ζακ Πρεβέρ Paroles, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gallimard το 1946[1]Για την ιστορία του βιβλίου αυτού αξίζει τον κόπο η επίσκεψη στην επίσημη σελίδα του περιώνυμου εκδοτικού οίκου., περιέχεται το ακόλουθο

Η συμβολή της μετάφρασης στον διαπολιτισμικό πνευματικό και αισθητικό διάλογο έχει αναγνωριστεί πολύ νωρίς, στον παραδοσιακό λόγο των μεταφραστών, όπως τον ονόμαζε ο Antoine Berman, στους προλόγους και τα σχόλιά τους δηλαδή, αιώνες πριν από τη θεωρητική

Το 1955 η Σοφία Βέμπο τραγούδησε το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Το φεγγάρι είναι κόκκινο», που περιλαμβάνεται στον δίσκο Στέλλα. Του συγκεκριμένου τραγουδιού υπήρξαν αργότερα και άλλες εκτελέσεις, σημαντικότερη των οποίων κρίνω ότι είναι αυτή

Συνήθεις είναι οι αντιμαχίες (για να μη γράψω «σκυλοκαβγάδες») μεταξύ συγγραφέων διασήμων μυθιστορημάτων και σκηνοθετών που μετέφεραν τέτοια έργα στη μεγάλη οθόνη.
Κύλιση στην κορυφή