Γιώργος Κεντρωτής

Κατὰ τὰ ἔτη 1973-74 ὁ Μίκης Θεοδωράκης συνέθεσε τὸ ἔργο του Μπαλάντες στὸ Παρίσι καὶ στὸ Ντουμπρόβνικ. Τὸ ἔργο κυκλοφόρησε τὸ 1975 σὲ δίσκο LP 33´ (Minos: MSN 259 – MINOS EMI) μὲ ὑπότιτλο Κύκλος

ΠΛΗΚΤΡΟΔΑΚΤΥΛΙΣΜΟΙ ΜΕ ΠΙΤΣΙΚΑΤΟΔάχτυλα ἑνδεκασύλλαβα: παγόδαχειροπιαστῶν ὀνείρων ποὺ κροτίδεςτὴ νέμονται καὶ οἱ ἀγαθὲς μερίδεςδιανέμονται μὲ λαβυρίνθων ρόδα χωρὶς τοὺς μίσχους καὶ χωρὶς τὰ σθένητῶν ἀλληγοριῶν ἢ τῶν νημάτωντὶς περιπλέξεις. Στῶν ἐννοημάτωντὰ βάθρα ἀνέρχονται καὶ ὀρχοῦνται ἐν

Στὶς Μεταγραφές του, δηλαδὴ στὶς μεταφράσεις του ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὰ λατινικὰ στὰ νέα ἑλληνικά, ὁ Γιῶργος Σεφέρης ἔχει συμπεριλάβει ἕξι μεταφράσματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν ἀρχαίων λυρικῶν, καὶ δή: δύο ἀπὸ τὸν

Ο Παζολίνι σε ένα δοκίμιό του για τον «Ποιητικό κινηματογράφο» αναφέρεται στις κοινότατες «παλιοκουβέντες» του ναπολιτάνικου Lazaronitum. Ψάχνεις,… γκουγκλάρεις να βρεις τι είναι αυτό το Lazaronitum και δεν διαφωτίζεσαι με τη μία. Φτάνεις να ψάχνεις

ΤΟ ΒΟΥΒΟ ΧΑΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ Τὸ φῶς τοῦ Αὐγούστου πάνω ἀπ’ τὴν Ὑλίκη:νερὰ γαλάζια, δέντρα καὶ χωράφια,βουνὰ καὶ πράσινο ἄνοιγμα γιὰ ἐλάφιατῆς φαντασίας, κόσμος ποὺ ἀνήκει στὴ φύση τῶν στιγμῶν καὶ τῶν πραγμάτωνκαὶ ἀλλάζει νόημα,

Αν απαντήσουμε ότι η ποιητική γλωσσική μας παράδοση φτάνει πίσω ίσαμε τον Όμηρο, είναι βέβαιο ότι δεν έχουμε περιπέσει σε σφάλμα. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, τον 4ο μ.Χ. αιώνα έγραψε ποιήματα με λεξιλόγιο που

Ὁ ποιητὴς ἐπάσχιζε νὰ βρεῖ τὶς λέξεις. Γιὰ τὴν ὀμορφιά. Κι ἐπάσχιζε δεινῶς. Τὶς ἔβρισκε, τὶς ἔχανε, χανόταν. Πιανόταν ἀπ’ τὴ μνήμη, στὴν ἐξουσία της ἀφηνόταν. Μάτια σὰν πηγὲς ἐκειδὰ κρύων εἱρμῶν ἀνοιγόκλειναν στοῦ νοῦ

Στὴν Τιμωρία τῶν Μάγων, τὴ δεύτερη ποιητικὴ συλλογὴ τοῦ Νάνου Βαλαωρίτη, ποὺ ἐκδόθηκε τὸ 1947, καὶ δὴ στὴν ἑνότητα Ἡ ἐποχὴ τῶν ἐραστῶν, περιέχεται μία δωδεκάστιχη τερτσίνα μὲ τίτλο Εἰς μνήμην Διονυσίου κόμητος Σολωμοῦ καὶ

Καμία ἔκπληξη γιὰ τὴ συνέχεια! Ἡ ἔφοδος τοῦ Νάσου Βαγενᾶ στὰ ἑλληνικὰ γράμματα μὲ μιὰ ποιητικὴ συλλογή, τρία πεζογραφήματα κατὰ τὸ ἦθος τοῦ Χόρχε Λουὶς Μπόρχες σὲ ἕνα τομίδιο καὶ ἕνα ἐμβριθὲς δοκίμιο καιμπριτζιανῆς κοπῆς

Στὶς Μεταγραφές του, δηλαδὴ στὶς μεταφράσεις του ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὰ λατινικὰ στὰ νέα ἑλληνικά, ὁ Γιῶργος Σεφέρης ἔχει συμπεριλάβει τρία μεταφράσματά του ἀπὸ τὸ Ἕκτο Βιβλίο τῆς Παλατινῆς Ἀνθολογίας. Στὸ βιβλίο αὐτὸ

Κύλιση στην κορυφή