Γιώργος Κεντρωτής

Για τη μαγειρική (την οψοποιϊκή τέχνη) ως τέχνη καθαυτήν, αλλά και στη σχέση της με τις άλλες τέχνες και τον εν γένει φιλοσοφικό στοχασμό έχει κάνει πολλές φορές λόγο ο Πλάτων. Ιδίως στον Γοργία του

Η πραγμάτευση ενός θέματος με τίτλο «Ο υποτιτλισμός ως μετάφραση» είναι κινδυνώδης και δη για δύο λόγους, που αρθρώνονται με δύο εύκολες ερωτήσεις. Το θέμα, κατά πρώτον, είναι πια αναλωμένο: τι άλλο να πεις επ’

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Γιὰ σένανε ποὺ ξέρεις πῶς τραγουδάει ἡ πέτρακαὶ ποὺ ἡ εὐαίσθητη τοῦ ματιοῦ σου κόρη ξέρει πιὰ τὸ βάρος νὰ μετράει ὁλόκληρου βουνοῦ ἐπάνω σὲ γλυκό μάτι,καὶ πῶς ὁ ἠχηρὸς ὁ βόγκος

Γράφει ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι στα Κουρσάρικα γραπτά: «Η εικόνα και η λέξη στον κινηματογράφο είναι το ίδιο πράγμα: ένας τόπος». Με τα λόγια αυτά θέλει να πει –κάτι που σε πολλούς ίσως φαίνεται κοινοτοπία–

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Κάθε μέρα μού φοράει ένδυμα εκπλήξεωνΚαι φέρνει πυρ καινούργιο στην εσωτερική φωτιά μου,Καθήκον της η ψυχή έχει τα βάρηΠου είναι νερό όλο θύμησεςΉ όλο δέντρα που κινούνται για να μοιάσουνε στη θάλασσαΝιώθω

Δεδομένου ότι ο λαός τρέφεται με σκουπίδια (είτε επειδή το επιζητεί ο ίδιος είτε επειδή τον ταΐζουν και τα τρώει), αναρωτιόμασταν στις τελευταίες αράδες της προηγούμενης συνεργασίας μας πού χωράει εν προκειμένω η ποίηση; Ή

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής Η ιταλική γη διατηρεί στα καθαρότατα σωθικά της τις φωνές των παλιών ποιητών της. Πατώντας το χώμα στα χωράφια της, περνώντας απ’ τα πάρκα όπου το νερό σπιθοβολάει, περπατώντας στις άμμους του

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής ΣΕΙΣΜΟΣ Ξύπνησα και το χώμα των ονείρων έλειπε κάτω απ’ το κρεβάτι μου.Μια τυφλή στήλη στάχτης ταλαντευόταν στη μέση της νύχτας,και σε ρωτάω: πέθανα;Δώσ’ μου το χέρι σου σε τούτη τη ρωγμή

Μετάφραση: Γιώτα Τεμπρίδου ΤΟ ΓΥΜΝΟ η nina κάθεται στον διάδρομο, το πρόσωπό της είναι νυσταγμένο και είναι εντελώς σιωπηλή, θέλει να είναι εντελώς σιωπηλή, κάθομαι στην κουνιστή πολυθρόνα δίπλα της, καθόμαστε σιωπηλές, βγάζω το τετράδιό

Μετά από σχεδόν είκοσι χρόνια ξανάπιασα στα χέρια μου τα Δοκίμια που είχε γράψει ο Πιερ Πάολο Παζολίνι σχετικά με την πολιτική και την κοινωνία. Συχνά ανατρέχω σε αυτήν τη μεγάλη και τόσο «άβολη» προσωπικότητα,

Κύλιση στην κορυφή