Γιώργος Λαμπράκος

Προσκεκλημένος από τον Κύκλο Ποιητών να μιλήσω για την τρομερή μας τη λαλιά, νιώθω μεν την υποχρέωση να αναφερθώ στην ποίηση, που ήταν η πρώτη μου αγάπη στα μετεφηβικά χρόνια, αλλά σκοπεύω να εστιάσω στην

ΑΡΧΗ ΔΙΑΛΟΓΟΥ          – Είσαι ο/η/το και λέγεσαι. – Monad. – Τι όνομα είναι αυτό; – Το όνομά μου όπως το ξέρουν όσοι με ξέρουν. – Ποιοι είναι αυτοί; Και τι σχέση έχουν με το

«Νά πώς άρχισε». «Ποζάτος, ο τροφαντός Μπακ Μάλλιγκαν πρόβαλε στο κεφαλόσκαλο, κουβαλώντας ένα μπολ με αφρό ξυρίσματος που πάνω του ήταν ακουμπισμένα σταυρωτά ένας καθρέφτης και ένα ξυράφι». «Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς». «Από όπου, κατά

Κύλιση στην κορυφή