Βρασίδας Καραλής

Όταν πέθανε, όλοι ανακουφίστηκαν. Ήτανε πρόβλημα για χρόνια. Όσο πλησίαζε το τέλος, ο εγκέφαλός του έβραζε από υψηλό διαβήτη. Συχνά έχανε τα λόγια του και όσα έλεγε δεν είχαν συνοχή. Τα δόντια του άρχισαν να

Η πρόσφατη κυκλοφορία στα ελληνικά από το Δώμα της ανανεωμένης και εμπλουτισμένης (με ταινίες των τελευταίων δέκα ετών, μέχρι και τα πρόσφατα Μαγνητικά πεδία) Ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου του καθηγητή Βρασίδα Καραλή αποτελεί εκδοτικό γεγονός

Συνέντευξη του Βρασίδα Καραλή στον Δημήτρη Αγγελή Ο Βρασίδας Καραλής έχει γράψει Μια ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου χωρίς στερεότυπα: δεν είναι φιλμογραφία, δεν περιλαμβάνει όλες ανεξαιρέτως τις ταινίες, δεν ενδιαφέρεται για ανεκδοτολογικά στοιχεία από τη

Όταν ξεκίνησα να διδάσκω ιστορία παγκόσμιου κινηματογράφου στο νεοσύστατο Τμήμα Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου το 2005, η ύλη των μαθημάτων αποτελούνταν κυρίως από προσωπικές μεταφράσεις σελίδων από τα πιο σημαντικά αγγλόφωνα εγχειρίδια. Το ίδιο ίσχυε

Μετάφραση: Αχιλλέας Ντελλής To Theo Angelopoulos: Film Maker and Philosophe (2022) είναι το δεύτερο βιβλίο του Βρασίδα Καραλή για τον σπουδαίο σκηνοθέτη. Σε αυτό ο Καραλής κάνει χρήση δύο σημαντικών ικανοτήτων του. Η μία είναι

Ημέρα Πρώτη. Αιφνιδιαστήκαμε όλοι. Το Σύδνεϋ πήγαινε καλά. Κρούσματα δεν υπήρχαν για μήνες. Τα πάντα είχαν ανοίξει. Τα κέντρα, οι λέσχες, οι εκκλησίες, τα σχολεία. Ευθυμία κατείχε τον δημόσιο χώρο. Τα μαθήματα άρχισαν να δίνονται

Στον αδελφό μου Νίκο (1958-2010)Για τις ταινίες που είδαμε μαζί Μυθοδίατα όντα Η πολιτική ανασφάλεια της δεκαετίας του εξήντα είχε μόνο ένα αντίδοτο: την κινηματογραφική αίθουσα. Σαν μεγάλωνα, στο μικρό χωριό της Κρέστενας, στην Ηλεία,

Αγαπητέ Βρασίδα, Έλαβα την επιστολή σου. Και όσα λες εκεί, μου θύμισαν ένα άλλο κείμενό σου, το βιβλίο σου The Demons of Athens. Reports from the Great Devastation (Μπλάκχιθ Αυστραλίας: Brandl & Schlesinger, 2014). Όπως

Στον Αντώνη Σταυροπιεράκο(1960-1996) τηλόθι πάτρης Τον συνάντησα τυχαία σε καφενεδάκι της Ύδρας. Σεπτέμβιος ή Οκτώβριος του 1978, αν θυμάμαι καλά. Μόλις είχα αγοράσει από του Ελευθερουδάκη μια επιλογή από ποιήματα του Ώντεν και του Πάουντ,

Καλέ μου Αχιλλέα, Με έχει πιάσει μανία για ανεπίδοτες επιστολές εσχάτως, οπότε θα πρέπει να υπομείνεις. Τα πράγματα άρχισαν να παγώνουν, τα περιγράμματα θολώνουνε, ο ορίζοντας κλείνει όλο και περισσότερο. Ώρα απολογισμού, τουτέστιν διαλογισμού επί

Κύλιση στην κορυφή