Σεπτέμβριος 2023

Η πρόσληψη του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη από τη λογοτεχνική κριτική και τη συγγραφική συντεχνία έχει τη δική της ιστορία και την ανάλογη σημασία. Έχοντας δημοσιεύσει το πρώτο του μυθιστόρημα, Ανδρέας Δημακούδης, το 1935, ο Πεντζίκης

«Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμον».(Ιω. 16, 33) * «Το Σάββατο βράδυ στις εφτά και τέταρτο είπε ότι θα πήγαινε να την ανταμώσει. Το απόγεμα νωρίς πήγε στο ανθοπωλείο. Εκεί

Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ.Λουκάς, 8:8 Την Κυριακή 23 Απριλίου 2023, ο φίλος συγγραφέας Γαβριήλ Νικολάου Πεντζίκης μού έστειλε το ακόλουθο ηλεκτρονικό μήνυμα: «Xaipe εν Χριστώ αναστάντι. Ετοιμάζεται παρουσίαση νέας έκδοσης Δημακούδη

Θα σας μιλήσω για τον Πεντζίκη, τον κυρ-Νίκο, που γνώρισα όταν ήμουνα είκοσι τεσσάρων-είκοσι πέντε χρονών. Είχα περίπου έναν χρόνο στην Ελλάδα. Και τον συνάντησα για πρώτη φορά χάρη σ’ έναν φίλο που γνώρισα στο

«Απόψε θέλω αποδείξεις και ονόματα», θα σπεύσετε δικαίως να διορθώσετε. Και να συμπληρώσετε –κλείνοντας πονηρά και το μάτι– «και το κορμάκι σου να ψάξω πόντο-πόντο…κ.λπ.». Αν θυμάστε, βέβαια, τόσο λεπτομερώς τους στίχους τραγουδιών, είναι μεν

Στο τελευταίο σημείωμά μας με τίτλο «Μαγειρική και μετάφραση» είχαμε καταλήξει στο ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι το μαγείρευμα/μετάφρασμα να συμβάλλει κάθε φορά στην όρεξη, στην ικανοποίηση και στην από πάσης απόψεως ευχαρίστηση αυτού που

«Όποιος δεν μυρίζει το θειάφι στον σύγχρονο κόσμο δεν έχει την αίσθηση της όσφρησης»Nicolás Gómez Dávila Κάθε εποχή είναι εποχή κρίσης και κάθε περίοδος είναι μεταβατική περίοδος, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Ο τίτλος φαίνεται αρκετά παράδοξος, ιδίως σε εποχές σαν τις δικές μας, όταν στρατιές από άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί κάνουν ουρές έξω από τα αστυνομικά τμήματα της χώρας από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η

Αυτό που λέει ο Ιωάννης είναι αξιοπρόσεχτο:Υιός Θεού, να γράφει με το δάκτυλοτα ορνιθοσκαλίσματά του απά στη σκόνη! Έκτοτε, φαίνεται, κανένας δεν ανέγνωσετι έγραψε, τι ήθελε να πει και το γιατί.Αν όμως έσκυβε λιγάκι με

Αμέτρητες ζωές μάς κατοικούν.Δεν ξέρω, όταν σκέφτομαι ή αισθάνομαι,Ποιος είναι αυτός που σκέφτεται ή αισθάνεται.Εγώ είμαι απλά ο τόποςΤης σκέψης και του αισθήματος.Ρικάρντο Ρέις Άσε με να σου πω μια ιστορία, μια ιστορία που διαδραματίστηκε

Κύλιση στην κορυφή