Επί υδάτων πολλών

Χρήστος Μαρκίδης, Κατάματα, Αρμός, Αθήνα 2022 Ο ζωγράφος, ποιητής και δοκιμιογράφος Χρήστος Μαρκίδης γράφει σε αυτό το βιβλίο για όσα αγαπά βαθιά και έχουν σφραγίσει τη ζωή και το έργο του, ρίχνοντας μια «μποτίλια στο

Ταινία Ονείρου: η ζωή του ευτυχισμένου ανθρώπου είναι ένα όνειρο(ενώ η ζωή του δυστυχισμένου είναι μια βιντεοταινία)Ευγένιος Αρανίτσης, ΙΨ, ο τυπογράφος. Ο Ελύτης για παιδιά και ερωτευμένους Στην ταινία 18 του Βασίλη Δούβλη παρακολουθούμε μια

«Per me si va ne la città dolente,per me si va ne l’etterno dolore,per me si va tra la perduta gente.»(Dante Alighieri, La divina commedia,Inferno, Canto III, στ. 1-3) Η ζωή και το έργο του

Μαριαλένα Σπυροπούλου, Κόρη χωρίς πλάτη, εκδ. Στερέωμα, Αθήνα 2021. Η Μαριαλένα Σπυροπούλου ανήκει σε μια γενιά δημιουργών που εμφανίστηκαν στις αρχές του αιώνα που τρέχει κάτω απ’ τα πόδια μας, όχι με το που ξεμύτισε

Θανάσης Χατζόπουλος, Η στάση του πελαργού, εκδ. Στερέωμα, Αθήνα 2022. Αντί προλόγου «Μια απαιτητική συνάντηση / με Λίγες λέξεις / και Σχήματα λόγου / αλλιώς το Άρρητο συνδεδεμένο με τις λέξεις / με τη Γλωσσική

Φ. Ντοστογιέφσκι: Το όνειρο ενός γελοίου, σκην. Έφη Μπίρμπα. Η τελευταία πράξη της επικής ποίησης, της πρώτης αναγνωρισμένης μορφής λογοτεχνίας στον κόσμο, γράφεται λίγο πριν την περίοδο του Διαφωτισμού, όταν ο Άγγλος ποιητής Τζον Μίλτον

Πικράδα στης ζαχαροπλαστικής την πίσω όψη:Αθηνά Βογιατζόγλου, Πορτρέτα, Κέδρος, Αθήνα 2021 Στην ποιητική αυτοβιογραφία της Αθηνάς Βογιατζόγλου, πρωτεύοντα ρόλο παίζουν οι άλλοι: στενοί ή μακρινοί συγγενείς, άνθρωποι που έχουν με κάποιον τρόπο περάσει από τη

Φαίδων Ταμβακάκης, Το τελευταίο ποστάλι, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Αθήνα 2021 Ο Ταμβακάκης έχει μια ξεχωριστή πεζογραφική ιδιοπροσωπία, που γίνεται εύκολα αναγνωρίσιμη, μιας και διαμορφώνει ένα αφηγηματικό σύμπαν με ιδιαίτερα γνωρίσματα. Ένα απ’ αυτά είναι η

Αλέξιος Μάινας, Προσκόμματα και Ποιμαντικές Λύσεις για την Κατάβαση της Αγέλης στον Κάμπο σε Περίπτωση Αντάρας, Μικρή Άρκτος, Αθήνα 2021 Με τον επίκαιρο τίτλο της ποιητικής του συλλογής, στον οποίον υφέρπει μία νιτσεϊκή φιλοσοφία της

«H ζωγραφική είναι ο θαυμαστός μηχανισμός μιας κιβωτούπου έκρυβε πάντοτε, όπως και τώρα, βάθος σημασιών καιήχους ένθεων μηνυμάτων»Σωτήρης Σόρογκας «Η ζωγραφική στο περιθώριο»(Το Βήμα, 22-24.4.2022) Με προβληματίζει η σκέψη του Giorgio Agamben ότι όσοι συντρέχουν

Κύλιση στην κορυφή