Κείμενα

Έχοντας πατέρα θεατρόφιλο και σινεφίλ, από μικρή είχα ώθηση και αφορμές για να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί η μεγάλη αγάπη μου για τις τέχνες της σκηνής και της μεγάλης οθόνης. Διάβαζα στις εφημερίδες κριτικές για

Η Φρανσουάζ Βερζές [Françoise Vergès, γ. το 1952], πολιτική επιστήμονας, ιστορικός, επιμελήτρια τέχνης, λογοτέχνης, έχει συγγράψει μια σειρά από έργα γύρω από τον απο-αποικιακό φεμινισμό (féminisme décolonal), στα οποία εκφράζει μία πολύ ιδιαίτερη προβληματική: Το

Στον κόσμο τίποτα δεν γίνεταιπου να μην είναι ΖευςΣοφοκλή, Τραχίνιες, Μετάφραση Κ.Χ. Μύρης Κατέβηκα από το τρένο. Πέρασα πάνω από την αερογέφυρα. Προχώρησα προς το άλσος. Η νύχτα είχε πέσει για τα καλά ως τότε.

Κώστα μου, Τι μπορώ να γράψω για σένα; Τι να θυμηθώ; Διαλέγω τα πιο μικρά Τα πιο ασήμαντα Τα πιο πολύτιμα Αυτά που χάριζες απλόχερα στην ανεκτίμητη καθημερινότητά μας Τις συζητήσεις μας για τα σπουδαία

Η φιλία μου με τον Κώστα Γεωργουσόπουλο (Κ.Γ.) αριθμεί περί τις έξι δεκαετίες. Στο διάστημα αυτό, ανελλιπώς βρισκόταν κοντά μου, με συμβουλές στη νεότητά μου και με παντοειδή στήριξη στην ποιητική μου πορεία. Δεκάδες οι

Όταν καμιά αφορά, στο πλαίσιο μιας εκπαιδευτικής παρένθεσης και ακροθιγούς προσέγγισης της έννοιας του διλήμματος, αναφέρω στους φοιτητές μου ότι εμείς στο σχολείο διδασκόμασταν το μάθημα της Λογικής, νιώθω ότι με βλέπουν ως απομεινάρι μιας

Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος και ο ποιητής. Ο μεταφραστής αρχαίου δράματος και ο στιχουργός τραγουδιών. Ο Γεωργουσόπουλος ο κριτικός και ο Μύρης ο κρινόμενος. Στον δημόσιο χώρο της Τέχνης και της Διανόησης, η περίπτωση του Κώστα

Μας δίδαξε μέθοδο. Ήθελε σαν τον Ροντήρη και τον Ευαγγελάτο να διαβάζει φωναχτά, να υποδεικνύει άμεσα τρόπο, ύφος και ρυθμό, όμως δεν ήθελε να τον μιμούμαστε μήτε να συμφωνούμε άκριτα μαζί του. Το ακριβώς αντίθετο.

Δεν μπορώ να φανταστώ πότε και ποιος θ’ αναλάβει να συγκεντρώσει και να ταξινομήσει το τεράστιο έργο που άφησε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Ούτε και πόσος χρόνος απαιτείται για ν’ αποτιμηθεί. Έργο πολυσχιδές, ευρέως φάσματος, από

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, μια αναγεννησιακή προσωπικότητα που άφησε έντονο το στίγμα του στα γράμματα και τη νεοελληνική θεατρολογία το τελευταίο μισό του εικοστού αιώνα και το πρώτο τέταρτο του εικοστού πρώτου, υπήρξε ένας υπέρμαχος της

Κύλιση στην κορυφή