Κείμενα

Στον Αντρέα «Την είδες;» Ο Κώστας μπήκε προς στιγμήν στον πειρασμό να προσποιηθεί άγνοια, αλλά τελικά προτίμησε να είναι ειλικρινής. «Ναι», απάντησε, με το κεφάλι στραμμένο από την άλλη πλευρά. Ο Νίκος, καθισμένος οκλαδόν, γύρισε

α. Ακόμα και με μια γρήγορη ματιά στην εργογραφία του Γιάννη Παπακώστα, διαπιστώνεις πως πρόκειται για έναν ακάματο ερευνητή της Νεοελληνικής φιλολογικής επιστήμης. Κι αν έχεις μελετήσει το έργο του, ερευνητικό και κριτικό, ένα πολυδιάστατο

Καθηλωμένη σε ένα από εκείνα τα κρεβάτια που κάθε λίγο φουσκώνει σε διάφορα σημεία, ενώ ξεφουσκώνει την ίδια στιγμή σε άλλα, διαρκώς εκτεθειμένη στα απρόβλεπτα κύματα μιας κυνικά φερόμενης νερένιας τραμπάλας, γέρνοντας διαρκώς πότε δεξιά

Το ζήτημα της «βιωματικής γραφής» με έχει απασχολήσει επανειλημμένα, από την εποχή της έκδοσης του πρώτου μου βιβλίου, Κόμπο τον Κόμπο (2019, Κίχλη), όταν πολλοί αναγνώστες μού έκαναν την ερώτηση: «αυτά που αφηγείσθε τα έχετε

Μετάφραση: Σπύρος Θεριανός ΜΟΝΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ Έπλυνα ένα σωρό ρούχακαι τα άπλωσα να στεγνώσουν.Μετά πήγα στην πόληκι ήμουν απασχολημένη όλη μέρα.Το μανίκι απ’ το καλύτερο πουκάμισό σουυψωνόταν τελετουργικάόταν επέστρεψα… η νύχτα μας…τα ρούχα μας

Γιάννης Παπακώστας, Δημήτριος Βικέλας – Σαιντ Ιλαίρ – Αντόνι Ρουβιό – Εμίλ Λεγκράν. Το βιβλίο ως μέσο διαπολιτισμικής επικοινωνίας, Σύλλογος προς διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, Αθήνα 2022, 464 σελ. Η πλέον πρόσφατη ερευνητική και κριτική συνεισφορά

Ι. Σκέφτομαι την ‘ώρα’Ωραίος, ώριμοςΩραία, ώριμη,ωριμότητα Ώριμο κούμαροτ’ αγγίζωξεκολλάει μαλακάέρχεταιέτοιμο και μεστόκατακόκκινο και πυκνόγεμάτη γεύση Όταν οι λεβάντες γερνάνεφυραίνει το σώμα–σηκώνεται η ρίζα ολόκληρη–αφήνουν τη γηακολουθούν ήρεμα την κίνηση του χεριούελαφρές έρχονταιέτοιμες για τη φλόγαΚάθε

Για την καθεμία και τον καθένα από εμάς, ο Λάκης έχει γίνει ένα από τα πιο πολύτιμα κομμάτια της ψυχής μας. Ίσως γιατί μας έδειξε όσο λίγοι το γλυκόπικρο κουκούτσι του πολιτισμού αυτού του τόπου,

Όταν πήγα να τον δω στο νοσοκομείο, λίγο μετά την πρώτη επέμβαση που έκανε το περασμένο καλοκαίρι μου είπε: «Δεν μπορείς να φανταστείς! Η αναισθησιολόγος, έτσι όπως μιλούσε στις νοσοκόμες, έμοιαζε με κορυφαία σε αρχαία

«ΛΗΜΝΙΑ ΧΕΙΡΙ» «Ωμός και παράνομος θάνατος»,εξηγεί το βυζαντινό λεξικό της Σούδας.Όμως δεν εννοεί των Πελασγών τα χέρια,που κατέσφαξαν στη Λήμνο τις Αθηναίες γυναίκες τουςμαζί με τα μωρά τους.Στις πιστές του Ήφαιστου πέφτει η μομφή,για μια

Κύλιση στην κορυφή