Ποίηση
Κι αν είμαι ο πιο μεγάλος εν ζωήΘεός, καθώς ακούω, (δεν τ’ αποκλείω),πριν αποθάνω θέλω να σας πω:Πικρό ποτήρι γεύομαι ο φτωχούληςπου έστειλα το γιο μου στο σταυρόμη λογαριάζοντας τις επιπτώσεις.Ότι σε τετρακόσια, χίλια τετρακόσια
ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Ενώ ένα φεγγάρι αυγό έβραζε στον ουρανόαναδύθηκα απ’ το νερό άνθρωπος ψάρι,πίσω μου ένας μετεωρίτης σκάει,δεινόσαυροι κάνουν το σάλτο στο κενό,μία αιγύπτια γυναίκα γράφει σε πάπυρο«σε περιμένω»μία γυναίκα στη Λέσβο στο μέσο
ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΦΟΫΕΡΜΠΑΧ Το φως τις μαύρες νύχτες. Στοιβαγμένα καρπούζιαμε κόκκινες σχισμές που φέγγουνσαν παιδικές παλάμες σαν σκισμένοι χαρταετοί σαν να σφυρίζει απ’ το βουνόκαθώς σκοτείνιασεκαι δεν υπάρχειπουθενάη ψυχή της. ❧ Ο
Μετάφραση: Ελευθερία Τσίτσα ΣΚΙΕΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΕΡΝΟΥΝ Θα συναντηθούμε μια μέρα,σαν μια χάρτινη βάρκα καιένα καρπούζι που το δροσίζει το ποτάμι.Η ανησυχία του κόσμου θαείναι μαζί μας. Με τις παλάμεςθα κρύψουμε τον ήλιο και θαπλησιάσουμε ο
Μετάφραση: Κώστας Βραχνός Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ Να νιώθεις πως η καρδιά πασχίζει να μιλήσει στα πράγματαν’ ακούσει τόσα όνειρα που ’χουν γίνει παλιές σιωπέςεπειδή τίποτε δεν μπορεί να φύγει δίχως να ψάξει κάποια όχθηΤο
Έπρεπε την πόρτα να κλειδώσει.Είχε ένα φόβο Αυτός του ύπνου ο άστεγοςκι ήθελε τα βράδια να κλειδώνεικαθώς από την πόρτα πίστευε πως το κακό περνάει.Στο ένα χέρι το κλειδί, στο άλλο τ’ αντικλείδια.Τροφή της ίδιας
Μάνα δε μας λυπήθηκεΜας πέταξε στο βάραθροΒάρος μη γίνουμε στην κοινωνία Και σαν κινούσαμε για πόλεμοΜας έγραφε «ή ταν ή επί τας»Ευχή της και κατάρα Όταν εσείς μηδίσατεΔίνοντας γη και ύδωρΜολών λαβέ στις Θερμοπύλες είπαμε
Μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής Είμαι λίγος, είμαι σχεδόναυτές οι γαλάζιες μέρεςαυτή η λεγεώνα του κανενόςκαι αυτός ο ήλιος της παιδικής ηλικίας,απομεινάρι καταστροφής.Υπάρχουν καμπάνες που σπάνε τη σιωπήτων κοπαδιών. Είναι η Κόρινθος.Περπατάμε στην πόλη, κηρύττουμετην αδύναμη ελπίδα,
Μετάφραση: Γιάννης Παλαβός Ο Ν.Κ. Γερμανάκος (N.C. Germanacos) γεννήθηκε στην Κύπρο το 1940. Η μητέρα του ήταν Ελληνοκύπρια και ο πατέρας του γιος Έλληνα ναυτικού από τη Μάνη που μετανάστευσε στο Κάρντιφ περί το 1890.