Τεύχος2
Η εποχή μας, όπως άνοιξε τον δρόμο για την ολοένα ευκολότερη πρόσβαση στην έκδοση ενός βιβλίου –όλο και περισσότεροι συγγραφείς βλέπουν το πρώτο τους βιβλίο να γίνεται πραγματικότητα– έτσι έδωσε βήμα σε όλο και περισσότερους
[…] κι απ’ τον ορφέα πήγε στο χαμίνι,χορεύοντας ανέμελος, να γράφει στην κάμερα,παιδί και σταυροφόρος, ομοίωμα εμπόριοκι ο μόνος, της απώλειας, που μένει,κι ας μη γνωρίζει μάγια, κι ας ενάγειεκείνους που ΄παν:«νόμιζε πως παίζει» Γιάννης
- Επί υδάτων πολλών
- Άννα Αφεντουλίδου
«Λύπη ας ερχόταν η χαρά» Γιάννης Παπακώστας, Η κρήνη της οδύνης. Το πένθος, ο πόνος, η θλίψη ως πηγή λογοτεχνικής δημιουργίας, εκδ. ΣΩΒ, Αθήνα 2020. Ερμηνευτικό παράδειγμα Η κρήνη της οδύνης, το καινούργιο δοκιμιακό βιβλίο
Θα ξεκινήσω από μία κοινή αυτονόητη παραδοχή: Ο κριτικός λογοτεχνίας πρέπει να είναι δεινός αναγνώστης. Εκτός από την άνευ ορίων διαθεσιμότητα, θα πρέπει να διακατέχεται από πάθος και περιέργεια σε σχέση με το προς ανάγνωση
- Επί υδάτων πολλών
- Θωμάς Ιωάννου
Γιάννης Παπακώστας, Η κρήνη της οδύνης. Το πένθος, ο πόνος, η θλίψη ως πηγή λογοτεχνικής δημιουργίας, Εκδόσεις Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, Αθήνα 2020. Ο Γιάννης Παπακώστας σε όλη τη μακρά θητεία του στα ελληνικά γράμματα
- Επί υδάτων πολλών
- Σωκράτης Καμπουρόπουλος
Στάθης Κουτσούνης, Στου κανενός τη χώρα, Μεταίχμιο, Αθήνα 2020. Από την ακινησία της ροής στη μόχλευση του μύθου Στο νέο ποιητικό βιβλίο του Στάθη Κουτσούνη, Στου κανενός τη χώρα, έβδομο ποιητικό του βιβλίο, όπως άλλωστε
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Βαγγέλης Π. Κούμπουλης
Αν προσπαθήσει κανείς να μελετήσει την ιστορία του Ελληνικού Διχασμού, θα παρατηρήσει πως είναι στην ουσία μια ιστορία κύκλων που ανοίγει και κλείνει κατά περιόδους μέσα στην Ιστορία του 20ού αιώνα. Μέσα σε αυτό το
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Θανάσης Θ. Νιάρχος
Δευτέρα, 26.1.1998. Βράδυ, καλεσμένοι στο σπίτι του Φωστιέρη. Ο Πεπελάσης με την Μαριέττα, η Αμαλία Μεγαπάνου, ο Σωτήρης Σόρογκας, η Ρούλα Κακλαμανάκη, ο Χριστόφορος Λιοντάκης. Μου κάνει πάντα εντύπωση, θετικότατη, η συμπεριφορά του Σόρογκα, αν
Ο θάλαμος 218 ήταν στο τέλος του μακρόστενου διαδρόμου. Το πάτωμα μωσαϊκό και τα παράθυρα φτιαγμένα από ξύλο που βάφτηκε πολλές φορές, την μια πάνω στην άλλη, χωρίς να έχει προηγηθεί τρίψιμο ή στοκάρισμα. Οι
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Κώστας Βραχνός
Μια παράλογη αγνωμοσύνη χαρακτηρίζει τις σύγχρονες δυτικές και εν γένει αναπτυγμένες κοινωνίες: βαφτίζοντας αρετή τη διαρκή εξέγερση κατά πάντων και την επανάσταση χωρίς αιτία, απορρίπτουν και καταρρίπτουν οτιδήποτε κατεστημένο χωρίς να το γνωρίζουν εις βάθος,