Οκτώβριος 2020
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Βαλεντίνη Χρ. Καμπατζά
Η Λογοτεχνία, ως καθ’ ύλην αρμόδια για την εκφορά ενός επιτηδευμένου λόγου, απολύτως ελκυστικού για το κοινό της, αναλαμβάνει έναν πρωτεύοντα ρόλο στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα της εποχής.
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Κωνσταντίνος Τζήκας
Στο ποίημά της με τίτλο «The Feeling of Needing a Pen» η Πατρίσια Λόκγουντ σημειώνει: «Σαν ούρα, αλλά ακόμα πιο χρυσαφένια / Αναλογίστηκα εκείνη τη γραμμή και την ένιωσα / Ακόμα και ανάμεσα στα δυο
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Δήμητρα Κολλιάκου
Κάθονται στις θέσεις τους και ρωτάω: «Τι γίνεται, παιδιά;». «Μια χαρά, εσείς;» μου απαντάνε. Φοράμε φυσικά όλοι μας μάσκα, οι περισσότεροι χειρουργική.
- Αβυθομέτρητοι καιροί
- Κώστας Μελάς
Ως άνθρωποι ξεκινάμε τη ζωή μας στην κοινωνία από το «certum», την εξοικείωση με τις επιμέρους πραγματικότητες και τις πεποιθήσεις. Εμείς οι άνθρωποι προσανατολιζόμαστε και προσαρμοζόμαστε μέσα στο φυσικό και κοινωνικο-πολιτισμικό περιβάλλον μας.
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Καλλιρρόη Παρούση
Η λογοτεχνία για μένα είναι η πιο ευχάριστη εκδοχή της καθιστικής παράδοσης μαζί με τις βεγγέρες που στήνουμε καμιά φορά σε μπαρ και σε καφενεία με φίλους· είναι τρόπος ζωής.
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Δήμητρα Λουκά
Πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με τη λογοτεχνική γραφή σε μια περίοδο της ζωής μου που λόγω των αυξημένων οικογενειακών και επαγγελματικών μου υποχρεώσεων, ένιωθα να βυθίζομαι σε μια ζωή δίχως νόημα.
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Κώστας Βραχνός
Θα αντικαθιστούσα, αν μου επιτρέπετε, την ερώτηση «Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;» με την ερώτηση «Γιατί αποφασίσετε να δημοσιεύσετε αυτά που γράφετε;», καθώς, αν υπάρχει εδώ κάποιο ενδιαφέρον, που πολύ αμφιβάλλω, αυτό βρίσκεται μάλλον στα κίνητρα
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Ευθυμία Γιώσα
Ο Κοκτώ είχε δίκιο: «Ecrire est un acte d’ amour. S’ il ne l’ est pas, il n’ est qu’ écriture». Η αγάπη δεν είναι χάδια, είναι μανίκια που σηκώνονται για να μπορέσουν τα χέρια
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Δημήτρης Καρακίτσος
Ο συγγραφέας παίζει πάντα τον ίδιο ρόλο, χωρίς διακοπή. Εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο στημένος στο σανίδι. Άμα όμως χάσει τα λόγια του, η αποχώρησή του από τη σκηνή θα είναι αμετάκλητη.
- Αφιέρωμα, Νέοι πεζογράφοι
- Βίβιαν Στεργίου
Όλοι οι άνθρωποι έχουν ιστορίες μέσα τους. Όλοι έχουν κάτι ν’ αφηγηθούν. Νομίζω, δεν είναι συγγραφέας αυτός/αυτή που τού/τής συμβαίνουν σπουδαία πράγματα ή που ζει κάτι συναρπαστικό, όπως το ήθελε αυτή η εξοντωτικά κουλ κι