Σεπτέμβριος 2021
- Αφιέρωμα
- Βερονίκη Δαλακούρα
Διάβασα με απορία την τιμητική κατά τα άλλα επιστολή-πρόσκληση που μου απηύθυνε το Φρέαρ: έχουν ειπωθεί τόσα και τόσα για τη γενιά μας. Τι απομένει να πούμε εμείς οι κάπως μεγαλούτσικοι που ζήσαμε από μέσα
- Κείμενα
- Κωστής Γκιμοσούλης
Οι ταινίες είναι συντροφιά, είναι φρενάρισμα χρόνου, είναι χρώματα, κινήσεις, μουσική, γωνίες λήψης, μυρωδιές, κι εγώ σαν σκυλί τις ακολουθώ. Μερικές ταινίες είναι ποιήματα και μυθιστορήματα. Τις ταινίες τις αγαπώ και τις «μισώ» –επειδή με
ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ Ενώ ένα φεγγάρι αυγό έβραζε στον ουρανόαναδύθηκα απ’ το νερό άνθρωπος ψάρι,πίσω μου ένας μετεωρίτης σκάει,δεινόσαυροι κάνουν το σάλτο στο κενό,μία αιγύπτια γυναίκα γράφει σε πάπυρο«σε περιμένω»μία γυναίκα στη Λέσβο στο μέσο
Πρώην σύζυγος δικαστικού επιμελητή, ετών σαράντα πέντε, με δυο βαθιές ουλές στο μάγουλο, εθεάθη μεσάνυχτα μ’ ένα σκεπάρνι στα χέρια να προχωρά αθόρυβα, να εισβάλλει εις ιατρείον νυν συζύγου και να κάνει λαμπόγυαλο όλα τα
- Αφιέρωμα
- Ντίνος Σιώτης
Το 1963 ο Σεφέρης πήρε το Νόμπελ Ποίησης και εγώ πήρα την ποίηση στα σοβαρά. Ήμουν στο δεύτερο έτος της Νομικής Αθηνών και έγραφα από δεκατεσσάρων ετών διάφορες ποιητικές σαχλαμάρες. Παράλληλα εργαζόμουν σε δικηγορικό γραφείο,
- Κείμενα
- Βρασίδας Καραλής
Παρήλθον έτη έκτοτε, έτη πολλά. Ήταν οι πρώτοι μήνες της αφίξεώς μου. Ταξίδευα την απεραντοσύνη της νότιας ηπείρου, όλος περιέργεια και σύγχυση. Εδώ, εκεί, πάνω, κάτω, παντού, δρόμος ανεπίστροφος, διάνεμα τόπου, φάντασμα. Πώς βρέθηκα σε
- Αφιέρωμα
- Νάσος Βαγενάς
Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς σήμερα τις επιφυλάξεις ορισμένων, οι οποίοι, μιλώντας για τη γενιά των ποιητών που εμφανίστηκαν κατά τη δεκαετία του 1970, χρησιμοποιούν για να την περιγράψουν διάφορες υπεκφυγικές περιφράσεις ή συνοδεύουν την
Η καρδιά του τον πρόδωσε την ώρα που κολυμπούσε, μετά από εξήντα επτά χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας. Ήταν απόγευμα, Σεπτέμβρης, κι είχε βουτήξει στα νερά της Αγίας Άννας, ο μόνος κολυμβητής την ώρα εκείνη. Η Χώρα
ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΦΟΫΕΡΜΠΑΧ Το φως τις μαύρες νύχτες. Στοιβαγμένα καρπούζιαμε κόκκινες σχισμές που φέγγουνσαν παιδικές παλάμες σαν σκισμένοι χαρταετοί σαν να σφυρίζει απ’ το βουνόκαθώς σκοτείνιασεκαι δεν υπάρχειπουθενάη ψυχή της. ❧ Ο