Αφιέρωμα

Ο μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης (Ζηζιούλας), υπήρξε ένας από τους πλέον επιδραστικούς σύγχρονους θεολόγους, ο οποίος ευτύχησε, ενόσω ακόμη ζούσε, να αλλάξει τους όρους με τους οποίους γίνεται η Θεολογία. Ο λόγος της μεγάλης αυτής επιδραστικότητας

Ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης (Ζηζιούλας) θεωρείται μαζί με τον Χρήστο Γιανναρά ως ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους θεολόγους του προσώπου, καθώς επέμεινε στην οντολογική σημασία της έννοιας και στις συνέπειές της για μια ευχαριστιακή εκκλησιολογία.

Το φθινόπωρο του 1981 ήμουν ήδη δευτεροετής φοιτητής στη Θεολογική Σχολή της Θεσσαλονίκης, σε μια εποχή η οποία ζούσε ακόμη στον απόηχο της Μεταπολίτευσης και του αιτήματος για τον εκδημοκρατισμό της παιδείας. Το νέο φωτεινό

«Το σύμπαν θα αλλάξει αλλά εγώ όχι,σκέφτηκα με μελαγχολική ματαιοδοξία».Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Το Άλεφ». Δεν ξέρω γιατί κατά καιρούς ανοίγω και ξαναδιαβάζω το «Άλεφ» του Μπόρχες. Ή μάλλον ξέρω: γιατί κάθε φορά είναι σαν να

Από την κυκλοφορία του προγράμματος GPT-3 τον Ιούνιο του 2020 και μετά, έχουμε γίνει μάρτυρες μιας επανάστασης στην περιοχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: τη δημιουργία μεγάλων γλωσσικών μοντέλων από Αμερικάνικες εταιρίες όπως την OpenAI που έχει

Προτάσεις ανάγνωσης μέσα από κουήρ θεωρητικές προσεγγίσεις[1] Εισαγωγή Τα έργα του Γ. Ιωάννου Για ένα φιλότιμο (1964), Η σαρκοφάγος (1971) και Η μόνη κληρονομιά (1974) συνιστούν τομή στη μεταπολεμική ελληνική πεζογραφία, καθώς φέρουν νεωτερισμούς τόσο

I. Ανθολογία κουήρ βραζιλιάνικης ποίησης Τα ποιήματα που θα διαβάσετε σε αυτήν τη γωνιά του αφιερώματος προέρχονται από τη Βραζιλία και εντάσσονται, το καθένα με τον δικό του τρόπο, στη σφαίρα της κουήρ ποίησης, κάνοντας

«Ανήκω σε έναν προφανώς χαμένο κόσμο.» Τα κουρασμένα λόγια του Γιόζεφ Ροτ[1] ηχούν αχνά σαν βιεννέζικο βαλσάκι, όχι εύθυμο –τα βαλς της Βιέννης είχαν τη μελαγχολία της νοσταλγίας πριν ακόμα αυτή γίνει ταξιδιωτικό κόνσεπτ. Στο

Δύο απόψεις διατυπώνονται για τον κανονικοποίηση της ακροδεξιάς. Η πιο αισιόδοξη ακολουθεί λίγο-πολύ τη γραμμή του φιλοσόφου, πολιτικού επιστήμονα και ιστορικού των ιδεών Πιέρ-Αντρέ Ταγκιέφ που βλέπει τη δυνητική απειλή της Μαρίν Λεπέν και του

Το πλαίσιο Η συντηρητική απάντηση στον εκσυγχρονισμό ξεκινά ήδη από τον 17ο και 18ο αιώνα ως απάντηση στον παραδοσιακό τρόπο ζωής και έχει να κάνει με τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στους ηγεμόνες και τους ευγενείς,

Κύλιση στην κορυφή