Αφιέρωμα

Αν δεχτούμε, λιγάκι σαν πρωθύστερο, πως το κουήρ είναι αδιανόητο, παράξενο ή απρόσμενο, τότε χρειαζόμαστε και μια παράδοξη αφετηρία για το άρθρο μας. Η πιο απόμακρη αρχή που μπόρεσα να ανασύρω για να προσεγγίσω το

Το ζήτημα που θα μας απασχολήσει είναι αν υπάρχουν σύγχρονες μορφές φασισμού, οι οποίες αφενός να παρουσιάζουν συγγένεια με τον ιστορικό φασισμό του Μεσοπολέμου, ώστε να αξίζουν να συμπεριληφθούν μαζί του υπό το ίδιο όνομα,

ΤΙ ΜΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΝΟΥ ΜΕ ΤΗ ΛΕΞΗ «ΝΕΟΝΑΖΙ» Συγγνώμη που το λέω συνέχειααλλά όταν σκέφτομαι τη λέξη «νεοναζί»δεν μου έρχονται στο νουτα ξυρισμένα κεφάλια κι οι σβάστικες και οι δάδες,μα όλα αυτά που προηγούνταιμέχρι

Η πρόσφατη επικράτηση της Τζόρτζια Μελόνι στις ιταλικές εκλογές χαιρετίστηκε σχεδόν με αίσθημα δικαίωσης από τους σχολιαστές που προειδοποιούν με αφοσίωση, μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση ανά την Ευρώπη, για την άνοδο της «ακροδεξιάς» και

1. Στον μακρύ χρόνο της νεωτερικής Ευρώπης –για να μείνουμε μόνο στην ήπειρό μας– ένα κύμα αντιδραστικών και υπερσυντηρητικών ιδεών ερχόταν συνήθως εκ παραλλήλου ή μετά από μια περίοδο πυκνών κοινωνικών ανατροπών και μεγάλων πολιτικών

Η πληθώρα μεταφράσεων στα ελληνικά τα τελευταία χρόνια μιας νέας queer λογοτεχνίας που- τολμά-να-πει-το-όνομά-της μας επιτρέπει να στραφούμε ξανά στο είδος, να θέσουμε νέα ερωτήματα, να εξετάσουμε εκ νέου τη συνθήκη και τη συγκυρία μέσα

Αναταραχές λόγου και φύλου[1]: Σκέψεις με αφορμή το Ορλάντα της Ζακλίν Άρπμαν

Η λέκτορας λογοτεχνίας Αλίν Μπερζέ (Aline Berger), ετών 35, καθισμένη στο καφέ του Gare du Nord στο Παρίσι επιχειρεί να ξαναδιαβάσει (για δέκατη φορά) το βιβλίο της Βιρτζίνια Γουλφ Ορλάντο, η ανάγνωση του οποίου μέχρι

Πώς μπορεί ένα βιβλίο να είναι συγχρόνωςελεύθερη έκφραση και διαπραγμάτευση;Δεν είναι μάταιο να επικρίνεις ένα δίχτυεπειδή έχει τρύπες;[…][Α]κόμα δεν καταλαβαίνω τη σχέση ανάμεσαστο γράψιμο και την ευτυχία ήστο γράψιμο και τη φροντίδα.Μάγκι Νέλσον, Οι Αργοναύτες,

Το μόνο που έχουμε είναι η ιστορία μας, όμως ακόμα και αυτή δεν μας ανήκει.‒ José Ortega y Gasset 1. Η Annie Ernaux γράφει κάποια στιγμή στο βιβλίο της Mémoire de fille [Αναμνήσεις ενός κοριτσιού]

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στον εγχώριο εκδοτικό κόσμο ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για την queer λογοτεχνία, και ευρύτερα την queer τέχνη[2]. Μεγάλης εμβέλειας εκδοτικοί οίκοι, όπως η Διόπτρα, ο Καστανιώτης, το Μεταίχμιο, οι εκδόσεις Πόλις, ο

Κύλιση στην κορυφή