Αβυθομέτρητοι καιροί

Πριν κάτι μήνες είχα μία συζήτηση με μια φίλη μου. Με ρώτησε, ως είθισται, για τα νέα μου κι εγώ απάντησα πως από την προηγούμενη βδομάδα που είχε να με δει δεν έχει γίνει τίποτα

Η πόλη έχει γεμίσει ζευγάρια. Ζευγάρια που ψωνίζουν μαζί, που επιβαίνουν από κοινού σε δίκυκλα, που τσακώνονται στα καφέ συγκρατημένα, που φορούν ασορτί μπουφάν ή ρούχα, που πάνε βόλτα το μωρό τους στο Πεδίον του

Να κοιμηθούμε αγκαλιάνα μπερδευτούν τα όνειρά μαςΓιώργος Κλεφτογιώργος Το σοκ παγκοσμίως –κυρίως στους «πνευματικούς κύκλους», αν όχι και στα… σκαληνά τρίγωνα– υπήρξε ισχυρό και ηχηρό, όταν το 2016 η Σουηδική Ακαδημία απένειμε το Νόμπελ Λογοτεχνίας

«Τόσες φορές έθαψαν τη μεταφυσική, που θα πρέπει να τη θεωρούμε αθάνατη»Nicolás Gómez Dávila Ουδέποτε κατάλαβα πώς μπορεί μια φιλοσοφική θεωρία να εχθρεύεται, να μάχεται ή να εξουδετερώνει δήθεν μιαν άλλη, όταν βρισκόμαστε «στην καρδιά»

Η αλήθεια είναι πως το σκέφτηκα πολύ. Κυρίως, αν αξίζει τον κόπο να μπω στη διαδικασία να γράψω για κάτι τέτοιο. Αλλά σε μια χώρα που άποψη για την Ιστορία –τέτοια που να μην επιδέχεται

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 1999: Αν και καθημερινή, δεν βγαίνω για δουλειά ούτε το πρωί ούτε το μεσημέρι, κυρίως για να πάω στο γραφείο. Ολοκληρώνω την ομιλία μου για τον Κώστα Ταχτσή, το βράδυ φτάνω πρώτος

Με την σάρκωση ο Λόγος απελευθερώνεται από τα δεσμά της πνευματικότητας.Hans Georg Gadamer Παραμονές Χριστουγέννων γράφονται αυτές οι γραμμές και πώς θα μπορούσε να συμπυκνωθεί καλύτερα το εορταζόμενο γεγονός απ’ ό,τι αναφέρει σε τρεις λέξεις

Στὶς Μεταγραφές του, δηλαδὴ στὶς μεταφράσεις του ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ καὶ τὰ λατινικὰ στὰ νέα ἑλληνικά, ὁ Γιῶργος Σεφέρης ἔχει συμπεριλάβει ἕξι μεταφράσματα ἀπὸ τὴν ποίηση τῶν ἀρχαίων λυρικῶν, καὶ δή: δύο ἀπὸ τὸν

«Στη ζωή των αυτοκρατόρων υπάρχει μια στιγμή που έρχεται μετά τις ώρες της περηφάνιας για τις αχανείς περιοχές που κατακτήσαμε, μετά τις ώρες της μελαγχολίας και ανακούφισης να ξέρουμε ότι σύντομα θα παραιτηθούμε από κάθε

Στον «Άγιο Κοσμά» πηγαίναμε κάθε Κυριακή σχεδόν. Ήταν η εποχή λίγο μετά το Κύπελλο Ευρώπης, τέλη δεκαετίας 1980, αρχές ʼ90, όταν η επιδημία του μπάσκετ είχε εξαπλωθεί για τα καλά στη χώρα. Μαζευόμασταν τα ξαδέρφια

Κύλιση στην κορυφή