Γιάννης Β. Κωβαίος

Να κοιμηθούμε αγκαλιάνα μπερδευτούν τα όνειρά μαςΓιώργος Κλεφτογιώργος Το σοκ παγκοσμίως –κυρίως στους «πνευματικούς κύκλους», αν όχι και στα… σκαληνά τρίγωνα– υπήρξε ισχυρό και ηχηρό, όταν το 2016 η Σουηδική Ακαδημία απένειμε το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Ανέκαθεν με γοήτευε η επινοητικότητα εκείνων που ανακάλυπταν ή σκάρωναν ανά τους αιώνες καρκινικές ή παλίνδρομες λέξεις (π.χ. ΑΝΝΑ, ΣΑΒΒΑΣ, ΕΓΩΓΕ, ΣΕΡΡΕΣ κ.ά.) αλλά κυρίως εκείνων που επινοούσαν ολόκληρες προτάσεις σε οποιαδήποτε γλώσσα. «Και περισσότερη

Πριν από κάποια χρόνια, κάνοντας τη φιλολογική επιμέλεια σε άρθρο με οικολογικό περιεχόμενο ενός φίλου, του διόρθωσα τον όρο «ανακύκλωση» με τον ορθό «ανακύκληση». Όταν εισέπραξα τη δυσφορία του και του εξήγησα ότι πρόκειται για

Συνεχίζοντας την παρουσίαση των τεκτονικών ανακατατάξεων στη Γλώσσα μας κατά τα τελευταία 50 χρόνια (από τη Μεταπολίτευση, δηλαδή, του 1974), την οποία ξεκινήσαμε στο προηγούμενο τεύχος, θα πρέπει να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία και στην καθιέρωση

Ανήκω στην πονεμένη εκείνη φουρνιά μαθητών, που έφτασε μέχρι την 5η τάξη και την επόμενη χρονιά ξαναβρέθηκε στην… 3η! Πώς έγινε αυτό το ανοσιούργημα; Απλούστατα: το σχολικό έτος 1975-76 φοιτούσαμε στην Ε΄ του εξατάξιου Γυμνασίου,

Υπάρχει ταμίας που σας έχει ρωτήσει «κάρτα;» και όχι «καρτούλα;». Πολύ σπάνια, εκτιμώ. Αυτή η πολύφερνη Γλώσσα μας έχει να επιδείξει από την αρχαιότητα αμύθητο εγγενή αλλά και δανεικό πλούτο, προϊόν ανήσυχου πνεύματος, ευρηματικότητας, εκχειλίζοντος

Ήταν Φεβρουάριος του 1989, όταν ο Κώστας Τσιρόπουλος καθιέρωσε στην ιστορική Ευθύνη (τχ. 206) τη μόνιμη στήλη «Γλώσσα έθιμο εθίμων». Άλλωστε, και ο υπότιτλος του περιοδικού ήταν «Περιοδικό Ελευθερίας και Γλώσσας», το δίδυμο της μόνιμης

«Απόψε θέλω αποδείξεις και ονόματα», θα σπεύσετε δικαίως να διορθώσετε. Και να συμπληρώσετε –κλείνοντας πονηρά και το μάτι– «και το κορμάκι σου να ψάξω πόντο-πόντο…κ.λπ.». Αν θυμάστε, βέβαια, τόσο λεπτομερώς τους στίχους τραγουδιών, είναι μεν

Το μήνυμα είναι καθαρότερο από ποτέ:αν ο άνθρωπος δεν πρόκειται να εκτοπιστείαμαχητί από το κέντρο του σύμπαντος των νοητών,όπως σαφώς διαφαίνεται, θα πρέπει να φροντίσειεπειγόντως τη διαλεκτική, συναισθητική,κοινωνική και ηθική του υπόσταση.(Κωνσταντίνος Σπίγγος,Συνομιλώντας με μηχανές,Αντίφωνο,

Στο σημείωμα του προηγούμενου τεύχους είχα διανύσει μια –εντελώς δειγματοληπτική– διαδρομή στα περιοδικά και στα κινούμενα σχέδια της παιδικής και εφηβικής ηλικίας των τριών «εν ενεργεία» σήμερα γενεών, εκκινώντας από τη δεκαετία του ’50. Οι