Καρολίνα Μέρμηγκα

Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα[1]. Ξένη, όπως οι σημερινές τοποθεσίες που βρίσκεις φωτογραφημένες σε παλιές, ξεθωριασμένες καρτ-ποστάλ: αναγνωρίζεις το μέρος, μπορείς και σήμερα να πας εκεί, αλλά δεν θα πας ποτέ εκεί. Όπως ήταν

Κοιτάζω έναν πίνακα που με εξοργίζει. Γιατί; Γιατί αισθάνομαι πως προσβάλλει κάτι θεμελιωδώς αναπόσπαστο της ύπαρξής μου (π.χ. τη θρησκεία μου, την ηθική μου, την αισθητική μου), κάτι που πιστεύω ότι έχω κάθε δικαίωμα να

Υπάρχουν αυτά που εκλογικεύουμε, και αυτά που βρίσκονται κάτω από την επιδερμίδα του ορθολογισμού μας. Εκεί όπου οι αισθητήρες της συνείδησης κάποτε πρωτοσήκωσαν κεφάλι, χωρίς καλά-καλά να ξέρουν ακόμα τι ήταν αυτό που τους αφύπνισε:

Το τραγούδι «Killing Me Softly With His Song» της Λόρι Λίμπερμαν, το έκανε επιτυχία η Ρομπέρτα Φλακ το 1973. Από τότε έχει τραγουδηθεί από πολλούς, με πολλούς τρόπους. Eγώ το πρωτάκουσα σ’ ένα μικρό και

Την Πρωτομαγιά, εφημερίδες δεν βγήκαν. Ήταν η μέρα που στο κέντρο της Αθήνας και στο λιμάνι του Πειραιά προκαλούνταν αλλεπάλληλα ανευρύσματα κυκλοφορίας και διαθέσεων, στην Αμερική οι εξεγέρσεις στα πανεπιστήμια φούντωναν, στην Ουκρανία οι στρατιές

«Σας αρέσει το γράψιμό του;» ρωτάει ο συγγραφέας Γουιλ Σελφ, καθισμένος κατάχαμα δίπλα στον τάφο του Κάφκα, τις τρεις τουρίστριες που τραβούν φωτογραφίες του μνήματος. «Δεν το ξέρουμε, το γράψιμό του» απαντούν εκείνες. «Δεν έχουμε

Μπορεί να μην έχετε ακούσει τη λέξη NEETS, αλλά μάλλον θα την ακούσετε: προέρχεται από τα αγγλικά, και σημαίνει Not in Education, Employment or Training. «Δεν βρίσκομαι σε φάση ούτε Επιμόρφωσης, ούτε Απασχόλησης, ούτε Εκπαίδευσης»:

«Το σύμπαν θα αλλάξει αλλά εγώ όχι,σκέφτηκα με μελαγχολική ματαιοδοξία».Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «Το Άλεφ». Δεν ξέρω γιατί κατά καιρούς ανοίγω και ξαναδιαβάζω το «Άλεφ» του Μπόρχες. Ή μάλλον ξέρω: γιατί κάθε φορά είναι σαν να

«Ανήκω σε έναν προφανώς χαμένο κόσμο.» Τα κουρασμένα λόγια του Γιόζεφ Ροτ[1] ηχούν αχνά σαν βιεννέζικο βαλσάκι, όχι εύθυμο –τα βαλς της Βιέννης είχαν τη μελαγχολία της νοσταλγίας πριν ακόμα αυτή γίνει ταξιδιωτικό κόνσεπτ. Στο

Ήταν καλή και πονετική η όμορφη κόρη του Δία. Αγαπούσε τα ζώα με τα φωτεινά μάτια που κρύβονταν βαθιά στα δάση, τα ζωντανά και όσα θα γεννιόντουσαν, αγαπούσε τα ποτάμια και τα κατάσπαρτα χωράφια, την

Κύλιση στην κορυφή