Κείμενα 2

Βιογραφία Θραύσματα (2016) Καθ’ οδόν προς τη γλώσσα Βιογραφία Σύντομη εισαγωγή στο έργο της Αντιγόνης Κεφαλά Η Αντιγόνη Κεφαλά γεννήθηκε στη Βραΐλα της Ρουμανίας, σε μια εύπορη οικογένεια που κατοικούσε στη χώρα για πολλές γενεές.

Ήμουν γύρω στα δεκατέσσερα. Προχωρούσα τα γαλλικά μου στο Γαλλικό Ινστιτούτο – παράρτημα Κουκακίου, στην οδό Φαλήρου, πίσω από τα γραφεία της Ολυμπιακής. Ήταν απόγευμα και χειμώνας. Σ’ ένα διάλειμμα, όπου όλοι στεκόμασταν στους στενούς

«Φορμάικα! Έλα εδώ». Εκείνη γύρισε το κεφάλι, έκανε δυο βήματα προς την αντίθετη κατεύθυνση κι έπειτα, σαν να το μετάνιωσε, έτρεξε με ζέση προς το μέρος του. Ο ήλιος μόλις είχε δύσει. O Μέμος ούτε

Όλες τις φορές που «με το στανιό» –έτσι συνήθιζε να λέει– ο παππούς με έπαιρνε μαζί του στην Οδηγήτρια για να κοινωνήσω, με έβαζε να καθίσω στο στασίδι του.

Ο θάλαμος 218 ήταν στο τέλος του μακρόστενου διαδρόμου. Το πάτωμα μωσαϊκό και τα παράθυρα φτιαγμένα από ξύλο που βάφτηκε πολλές φορές, την μια πάνω στην άλλη, χωρίς να έχει προηγηθεί τρίψιμο ή στοκάρισμα. Οι

Μετάφραση: Γιάννης Παλαβός Ο Ν.Κ. Γερμανάκος (N.C. Germanacos) γεννήθηκε στην Κύπρο το 1940. Η μητέρα του ήταν Ελληνοκύπρια και ο πατέρας του γιος Έλληνα ναυτικού από τη Μάνη που μετανάστευσε στο Κάρντιφ περί το 1890.

Μετάφραση: Σωκράτης Καμπουρόπουλος κάποιος βάζει τα καλά του για θάνατο σήμερα, αλλάζει πουκάμισο ή γραβάταγεύεται μια τελευταία ευφορία από βουτυρωμένες φέτες ψωμί, τσάιπροσέχοντας ελάχιστα τη στύση που ήταν η τελευταία τουξυρίζει το πρόσωπό του σαν

ΚΕΝΟ ΑΕΡΟΣ Αχ, ο κομψός ο κύριος Κίμων! ΆσπρισεΚαι μόνος του επισκέπτης ο γιατρός του. Αν ήταν ποιητής, η φαντασίαΘα του προσπόριζε έναν γάτο στα πόδια τουΉ κι ένα δυο ενοχλητικά εγγόνιαΝα καυγαδίζουν για τον

Ο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ Απόγευμα ήταν, στο μπαλκόνι τουανοιξιάτικος καφές.Τον αγαπούσα, αν και με κόπο,με απέχθεια έλυνα εξισώσειςκαι προβλήματα για να μη ρίξουντον μέσο όρο μου.Έμαθα ότι πέθανε.Άραγε πρόλαβαν ν’ ασπρίσουν τα σγουράμαύρα μαλλιά; Παράξενο να τον

Τον βρήκα σ’ ένα σπίτι δίπλα σε μια θάλασσα. Τον δίδυμο αδερφό μου, που τότε πια ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερός μου: εγώ μεσήλικας, εκείνος γέρος. Το σπίτι ήταν ολόιδιο με το πατρικό μας: η

Κύλιση στην κορυφή