Ούρσουλα Φωσκόλου

«Υπήρχαν κι άλλα, το ήξερε, αλλά δεν μπορούσε να τα πει με λέξεις»Ρέιμοντ Κάρβερ Για τον καναπέ ενδιαφέρθηκαν τέσσερις. Ο Γεράσιμος απάντησε στο κορίτσι. Συνεννοήθηκαν. Θα περνούσε το ίδιο απόγευμα από το σπίτι. Τον κατέβασε

1 Στάλες ιδρώτα κυλούν από το μέτωπο και φτάνουν μέχρι την κοιλιά μου, που είναι μεγάλη και σε περιέχει. Ξαπλώνω και φαντάζομαι ότι μέσα της φωλιάζει η δροσιά, εκείνος ο φρέσκος αέρας που ακούγεται από

Ρε, είχαμε μια συμμαθήτρια στο φροντιστήριο, τη Νέλλη, τη θυμάσαι; Καθόταν δίπλα σ’ εκείνο το αγόρι που ίδρωνε. Ίδρωνε πολύ. Νομίζω πως με γούσταρε. Όχι αυτός, η Νέλλη ρε. Που έπαιζε τένις, η ξανθιά, δεν

Βρισκόμουν στην Ιταλία, καλεσμένη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Μπολόνια, όταν πληροφορήθηκα τον θάνατο του Λάκη Παπαστάθη. Την πρώτη φορά που συμμετείχα σε έκθεση βιβλίου την οφείλω στον Λάκη. Μαζί ταξιδέψαμε το 2014 στη Θεσσαλονίκη,

«Φορμάικα! Έλα εδώ». Εκείνη γύρισε το κεφάλι, έκανε δυο βήματα προς την αντίθετη κατεύθυνση κι έπειτα, σαν να το μετάνιωσε, έτρεξε με ζέση προς το μέρος του. Ο ήλιος μόλις είχε δύσει. O Μέμος ούτε

Επιθυμώντας αυτή η νέα αρχή του περιοδικού να βαδίσει χέρι χέρι με τη νεότερη γενιά των συγγραφέων, ζητήσαμε από είκοσι νέους εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής διηγηματογραφίας να μας απαντήσουν σε μια σειρά από ερωτήσεις.
Το μαρμάρινο κατώφλι του μουσείου είναι λουσμένο στο φως. Το περνώ με έναν μεγάλο διασκελισμό και νιώθω τη χωμάτινη υγρασία να εισχωρεί στα ρουθούνια μου.
Κύλιση στην κορυφή