Ιανουάριος 2025

Η Πηνελόπη Δέλτα μπήκε δυναμικά, πολύ νωρίς στη ζωή μου. Η μητέρα μου, που την είχε διαβάσει και αγαπήσει κι εκείνη στην αντίστοιχη ηλικία, είχε σπεύσει να μου αγοράσει τα βιβλία της, μιλώντας μου με

Στο όγδοο άσμα του Νέου Ερωτόκριτου, που έχει τον τίτλο Η Νεκρή Πολιτεία κι Ο Γυρισμός, ο Ρωτόκριτος, ελευθερωμένος από τα πάθη – τη νοερή φυλακή όπου έζησε ψυχικά την άβυσσο της Κόλασης –,[1] αποφασίζει

Από τους επιδραστικότερους στοχαστές των τελευταίων δεκαετιών στην Ελλάδα, ειδικά στον χώρο της φιλοσοφικής θεολογίας και της θεολογικής φιλοσοφίας αντίστοιχα, ο Χρήστος Γιανναράς δεν άφησε αδιάφορους τους θεολόγους και την εκκλησιαστική ιεραρχία.[1] Μια σειρά μελετών

Με αφορμή τον θάνατο του Μιχάλη Γκανά και την επιστροφή στην ποίησή του, σκέφτομαι πως δύο είναι οι κύριες κακοδαιμονίες της ελληνικής ποίησης σήμερα. Θα κατέγραφα τρεις, επέλεξα όμως ν’ αναφερθώ μόνο στις δύο, καθώς

Παθιασμένος και συνάμα γλυκύτατος άνθρωπος, διαβασμένος πολιτικός αναλυτής, μαχητικός στην αρθρογραφία του φιλοευρωπαϊστής (με δυναμική παρουσία στην επώδυνη εποχή του δημοψηφίσματος), λάτρης και ακάματος πρεσβευτής της ρωσικής λογοτεχνίας (που την είχε σε βάθος σπουδάσει μαζί

Το ζήτημα σε οποιαδήποτε Πολιτική Θεολογία είναι από πού αντλεί το θεμέλιό της και, στην περίπτωση μιας Χριστιανικής Πολιτικής Θεολογίας, αν το αντλεί από τη χριστιανική εσχατολογία ή από εναλλακτικές μορφές ενδο-ιστορικών ιδεολογιών. Στοχαστές, όπως

Η γνωριμία μου με το έργο της Πηνελόπης Δέλτα έγινε όταν ήμουν περίπου δέκα χρονών, όταν η αδερφή μου έφερε στο σπίτι από τη βιβλιοθήκη της πόλης ένα βιβλίο όλο γράμματα χωρίς σχεδόν εικόνες. Ήταν

Ο Χρήστος Γιανναράς θεωρείται συχνά ως ένας παραδοσιαρχικός θεολόγος ή ως ένας νοσταλγός της χαμένης ελληνοτροπίας. Είναι, όμως, ταυτοχρόνως ένας άνθρωπος που λαμβάνει πολύ στα σοβαρά το βίωμα του ανθρώπου της νεωτερικότητας και της ύστερης

Αγαπητέ κύριε Ιούλιε Βερν, Χαίρομαι τόσο πολύ που μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για την επιρροή που είχε το έργο σας σ ’εμένα όταν ήμουν παιδί. Πιστεύω πως με κάποιον μαγικό

Το πρώτο κοινό σημείο που μπορεί να εντοπιστεί ανάμεσα στον Κορνήλιο Καστοριάδη και τον Χρήστο Γιανναρά είναι, σε προσωπικό επίπεδο, η φιλία τους με τον Ζήσιμο Λορεντζάτο. Ίσως υπήρχαν άλλοι κοινοί γνωστοί, αλλά ο Λορεντζάτος

Κύλιση στην κορυφή