Αφιέρωμα

από τους πρωτοετείς σπουδαστέςτου Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος Μανώλης Ζαχείλας  «Γλώσσα μου, όλα σου άγια και σεπτά και καλοκαμωμένα. Μον’ τούτο δε σ’ το συγχωρνώ: τ’ ότι ʼσαι, συ, της ύπαρξής μου τεκμήριο τρανό. Μα κι έτσι, ας είναι. Βάσανο

Η δημιουργία μιας κινηματογραφικής ταινίας στην Ελλάδα σήμερα είναι μια διαδικασία που απλώνεται σε βάθος χρόνου. Με εξαίρεση μετρημένες εμπορικές παραγωγές που χρηματοδοτούνται από ιδιωτικά κεφάλαια και diy ταινίες που γίνονται με ελάχιστους πόρους, η

Η εποχή μας πάσχει από σχάση στις δύο βασικές διαστάσεις της νεωτερικής δημοκρατίας, που είναι αφενός η λαϊκή κυριαρχία και αφετέρου η προστασία των μειονοτήτων. Η διαίρεση αυτή προϋποτίθεται σε πλήθος πολιτισμικών πολέμων. Χαρακτηριστική είναι

Η μετάφραση της ποίησης μοιάζει, σε μεγάλο βαθμό, με γλωσσολογικό εργαστήριο. Οι τριβές που προκύπτουν καθώς η μία γλώσσα μεταφέρεται στην άλλη είναι ακριβώς τα σημεία όπου τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε γλώσσας γίνονται πιο

Ήταν όλα τα βιβλία ντυμένα με μπλε κόλλα χαρτί· κρυμμένος ο τίτλος κι ο συγγραφέας. Κι όταν τελείωσαν όσα υπήρχαν στη μικρή βιβλιοθήκη, στον διάδρομο έξω από τις αίθουσες, στο δημοτικό σχολείο — φωτίστηκε η

Το ταραγμένο πρώτο τέταρτο του αιώνα μας, ενός αιώνα που ξύπνησε εκκωφαντικά με το ξυπνητήρι της 11ης Σεπτεμβρίου, άρπαξε την Ελλάδα από την ονειρική ευμάρεια των Ολυμπιακών Αγώνων και την πέταξε σε μια κρίση διαρκείας,

Βυζαντινὰ ἀπηχήματα στὴ νεοελληνικὴ λογοτεχνία: Ἀλ. Παπαδιαμάντης, Κ.Π. Καβάφης. Δ. Σαββόπουλος Ἡ δισημία τῆς γλώσσας ἀνοίγει ἐνδιαφέρουσες τροπὲς στὴν πορεία τῆς σκέψης μας. Ἡ γλώσσα λανθάνουσα μᾶς καθιστᾶ προφανὲς ὅτι τὸ λάθος ποὺ μᾶς ξεφεύγει

Στην πορεία της ζωής μου, ως ανυποψίαστη θεατής, συνάντησα πολλές ταινίες και δημιουργούς που αγάπησα (και μίσησα), και όλες τους με συγκλόνισαν και με μετακίνησαν, η καθεμία με διαφορετικό τρόπο. Από τα πρώτα μου ερεθίσματα,

Όταν, το 1951, o Τζούλιαν Χάξλεϊ περιέγραφε τον διανθρωπισμό (transhumanism) ως απόπειρα σύλληψης της ανθρωπότητας με όρους «διαρκούς προσπάθειας υπέρβασης των εγγενών της ορίων και πορείας προς μια πληρέστερη πραγμάτωση των δυνατοτήτων της» μέσω της

Στο μεσοδιάστημα του «κλεμμένου χρόνου» που διαθέτω όλο και σπανιότερα, ανάμεσα στο νοσοκομείο και καθημερινές υποχρεώσεις, σκέφτηκα πολύ πριν έρθω στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, σ’ αυτή τη συζήτηση για την ποίηση. Δεν ήρθα

Κύλιση στην κορυφή