Αφιέρωμα

Το ταραγμένο πρώτο τέταρτο του αιώνα μας, ενός αιώνα που ξύπνησε εκκωφαντικά με το ξυπνητήρι της 11ης Σεπτεμβρίου, άρπαξε την Ελλάδα από την ονειρική ευμάρεια των Ολυμπιακών Αγώνων και την πέταξε σε μια κρίση διαρκείας,

Βυζαντινὰ ἀπηχήματα στὴ νεοελληνικὴ λογοτεχνία: Ἀλ. Παπαδιαμάντης, Κ.Π. Καβάφης. Δ. Σαββόπουλος Ἡ δισημία τῆς γλώσσας ἀνοίγει ἐνδιαφέρουσες τροπὲς στὴν πορεία τῆς σκέψης μας. Ἡ γλώσσα λανθάνουσα μᾶς καθιστᾶ προφανὲς ὅτι τὸ λάθος ποὺ μᾶς ξεφεύγει

Στην πορεία της ζωής μου, ως ανυποψίαστη θεατής, συνάντησα πολλές ταινίες και δημιουργούς που αγάπησα (και μίσησα), και όλες τους με συγκλόνισαν και με μετακίνησαν, η καθεμία με διαφορετικό τρόπο. Από τα πρώτα μου ερεθίσματα,

Όταν, το 1951, o Τζούλιαν Χάξλεϊ περιέγραφε τον διανθρωπισμό (transhumanism) ως απόπειρα σύλληψης της ανθρωπότητας με όρους «διαρκούς προσπάθειας υπέρβασης των εγγενών της ορίων και πορείας προς μια πληρέστερη πραγμάτωση των δυνατοτήτων της» μέσω της

Στο μεσοδιάστημα του «κλεμμένου χρόνου» που διαθέτω όλο και σπανιότερα, ανάμεσα στο νοσοκομείο και καθημερινές υποχρεώσεις, σκέφτηκα πολύ πριν έρθω στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, σ’ αυτή τη συζήτηση για την ποίηση. Δεν ήρθα

Αρχαίος λόγος, μετάφραση και σύγχρονες γλωσσικές προκλήσεις Η συζήτηση για την ελληνική γλώσσα συχνά διαμορφώνεται με γνώμονα κυρίως ζητήματα καταγωγής, συνέχειας και πολιτισμικής ταυτότητας. Μια τέτοια προσέγγιση, αν και εύλογη, τείνει να αντιμετωπίζει τη γλώσσα

Η αίθουσα με έκανε να αγαπήσω τον κινηματογράφο. Τα καλοκαιρινά σινεμά της παιδικής μου ηλικίας, η Λουζιτάνια, η Αυλαία και η Ηλέκτρα. Μπαίναμε μέσα και ο κόσμος άλλαζε· βγαίναμε έξω και νόμιζα πως όλοι είχαμε

Η συζήτηση γύρω από την εικόνα της σύγχρονης –ή, αν θέλουμε, της τρέχουσας– ποίησης στην Ελλάδα συχνά διατυπώνεται με όρους πληθωρισμού: πληθώρα φωνών, πληθώρα εκδόσεων, πληθώρα αισθητικών προτάσεων. Ωστόσο, αυτή η ποικιλία, όσο γοητευτική κι

Προσκεκλημένος από τον Κύκλο Ποιητών να μιλήσω για την τρομερή μας τη λαλιά, νιώθω μεν την υποχρέωση να αναφερθώ στην ποίηση, που ήταν η πρώτη μου αγάπη στα μετεφηβικά χρόνια, αλλά σκοπεύω να εστιάσω στην

Από τις πρώτες αναμνήσεις μου, ήμουν πέντε ή έξι, σίγουρα πριν ξεκινήσω το σχολείο, αργά το βράδυ και ξύπνησα τρομαγμένος, ήχος τηλεόρασης κάτω στο σαλόνι, οι γονείς μου έβλεπαν ταινία, κατέβηκα κλαμένος, πρέπει να ήταν

Κύλιση στην κορυφή