Αφιέρωμα

Με αφορμή την επέτειο των εκατό χρόνων από τη γέννηση και των είκοσι χρόνων από τον θάνατο του Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005), το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και ο Όμιλος Φίλων του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη

Συμπάθησα τον ιταλικό νεορεαλισμό, Φελίνι, Βισκόντι κ.λ.π. και αργότερα τη Νουβέλ Βάγκ, Τρυφώ, και ιδίως Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. ❧ Θεμελιακές ταινίες στον ελληνικό κινηματογράφο μπορεί να θεωρηθούν η Στέλλα και ο Ζορμπάς του Κακογιάννη, η Μαγική

Η πρώτη ταινία που με απασχόλησε ως κατασκευή ήταν το μιούζικαλ Τραγουδώντας στη βροχή των Gene Kelly και Stanley Donen. Την είχα δει όταν ήμουν 7 χρονών και εκτός που με είχε μαγέψει ο χορός,

Ω, μαύρη μέρα ανέτειλε πάνω από της Λευκάδας τις βουνοκορφές και τους γκρεμούς! Πού είναι ο Σκαμανδρώνυμος, πού η Κλεΐς, γονείς καλοί και στοργικοί, πού είναι να σε διαφεντέψουν; Φωνάξετε τ’ αδέλφια της, τον Λάριχο,

Γεννιόμαστε την ίδια εποχή αλλά μέχρι τα είκοσί μας χρόνια ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους: ο καθένας στον χρόνο των γονιών του και των δικών τους γονιών, στους τρόπους που τούς είχαν μάθει να αγκαλιάζουν και

[Ένα φιλολογικό τεκμήριο] [Το 1975 ο Παντελής Μηχανικός (1926-1979) εκδίδει το κύκνειο άσμα του, ένα ποιητικό βιβλίο με τον εύγλωττο τίτλο Κατάθεση, μια σημαντική ποιητική μαρτυρία για την πρόσφατη τότε μαρτυρική εμπειρία της Κύπρου. Το

1. Ζώντας ογδόντα τρία χρόνια, από το 1942, που γεννήθηκα, είμαι κι εγώ από όσους ευεργετήθηκαν να οδοιπορούν σε δύο αιώνες: από τα τελευταία πενήντα και κάτι του 20ού αιώνα, στα πρώτα είκοσι πέντε, μέχρι

Είναι καθαρή τύχη, για να μην πω προνόμιο, να ζήσω την παιδική και νεανική μου ηλικία μέσα στο σκηνικό μιας δεκαετίας νοσταλγικής, που φάνταζε τότε σαν υπόσχεση για μια διαφορετική Ελλάδα. Αν και η βεβαιότητα

Αν ο χρόνος συνιστά μια αδιαμφισβήτητη και διαιώνια ευεργεσία, είναι κυρίως γιατί ό,τι κι αν έχουμε ζήσει στα παιδικά και στα εφηβικά μας χρόνια, σε ιδιωτικό επίπεδο, άνθρωποι με την ίδια ηλικία, με την έννοια

ΗΤΑΝ ΠΡΩΙ με νίκη άρχισε, που των θεών ένα Παιδί/από τα τέρατα την έχει κερδισμένη.Φρ. Χαίλντερλιν Ήταν πρωίένα πουλίσύριζε σαν φίδικαι στρίγκλιζε σαν μωρόνα ξεγελάσειτου κυνηγού το βόλι η μέρα με περίμενενα βγω να παίξουμεκι

Κύλιση στην κορυφή