Αφιέρωμα

Ο κινηματογράφος ήταν στην επαρχία όπου μεγάλωσα, στη Μαλεσίνα Φθιώτιδας, μια αναγκαία καθημερινή διαφυγή. Ένα ραντεβού από το οποίο δεν ήθελα να λείπω ποτέ, όποια ταινία και αν έπαιζε. Αγάπησα τον κινηματογράφο, πριν αγαπήσω κάποια

Επιτρέψτε μου να αρχίσω με μια ιστορία. Σκέφτομαι ένα περιστατικό gay bashing που συνέβη τον Ιούλιο του 2025 στην Ανθούπολη[1]. Το ακολούθησε, μετά από καιρό, μια ανοιχτή συνέλευση γειτονιάς με κουήρ άτομα στο Περιστέρι, που

Θυμάμαι πότε ακριβώς αγάπησα τον κινηματογράφο. Τα Σαββατοκύριακα στο Σινεάκ της Πανεπιστημίου (εκεί όπου σήμερα στεγάζεται η παιδική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου). Η θεία μου, η Φάνια, με πήγαινε ανελλιπώς να δω ταινίες του βωβού

Ω, μαύρη μέρα ανέτειλε πάνω από της Λευκάδας τις βουνοκορφές και τους γκρεμούς! Πού είναι ο Σκαμανδρώνυμος, πού η Κλεΐς, γονείς καλοί και στοργικοί, πού είναι να σε διαφεντέψουν; Φωνάξετε τ’ αδέλφια της, τον Λάριχο,

Γεννιόμαστε την ίδια εποχή αλλά μέχρι τα είκοσί μας χρόνια ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους: ο καθένας στον χρόνο των γονιών του και των δικών τους γονιών, στους τρόπους που τούς είχαν μάθει να αγκαλιάζουν και

[Ένα φιλολογικό τεκμήριο] [Το 1975 ο Παντελής Μηχανικός (1926-1979) εκδίδει το κύκνειο άσμα του, ένα ποιητικό βιβλίο με τον εύγλωττο τίτλο Κατάθεση, μια σημαντική ποιητική μαρτυρία για την πρόσφατη τότε μαρτυρική εμπειρία της Κύπρου. Το

1. Ζώντας ογδόντα τρία χρόνια, από το 1942, που γεννήθηκα, είμαι κι εγώ από όσους ευεργετήθηκαν να οδοιπορούν σε δύο αιώνες: από τα τελευταία πενήντα και κάτι του 20ού αιώνα, στα πρώτα είκοσι πέντε, μέχρι

Είναι καθαρή τύχη, για να μην πω προνόμιο, να ζήσω την παιδική και νεανική μου ηλικία μέσα στο σκηνικό μιας δεκαετίας νοσταλγικής, που φάνταζε τότε σαν υπόσχεση για μια διαφορετική Ελλάδα. Αν και η βεβαιότητα

Αν ο χρόνος συνιστά μια αδιαμφισβήτητη και διαιώνια ευεργεσία, είναι κυρίως γιατί ό,τι κι αν έχουμε ζήσει στα παιδικά και στα εφηβικά μας χρόνια, σε ιδιωτικό επίπεδο, άνθρωποι με την ίδια ηλικία, με την έννοια

ΗΤΑΝ ΠΡΩΙ με νίκη άρχισε, που των θεών ένα Παιδί/από τα τέρατα την έχει κερδισμένη.Φρ. Χαίλντερλιν Ήταν πρωίένα πουλίσύριζε σαν φίδικαι στρίγκλιζε σαν μωρόνα ξεγελάσειτου κυνηγού το βόλι η μέρα με περίμενενα βγω να παίξουμεκι

Κύλιση στην κορυφή