Αβυθομέτρητοι καιροί

Δευτέρα, 4.1.1999: Επιστρέφω σπίτι αργά το απόγευμα μετά τις «καθιερωμένες» δουλειές στο γραφείο και την Αθήνα. Στις 9.30 συνάντηση με τον Χριστόφορο Λιοντάκη, μπροστά στη «Σόνια», στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μας έχει καλέσει για φαγητό ο

«Ακόμη και η αρετή έχει ανάγκη από όρια»Μοντεσκιέ«Όταν δεν υπάρχει Θεός όλα επιτρέπονται»Ντοστογιέφσκι«Πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από την αντίληψη του Ντυρκέμότι η θρησκεία είναι ο μόνος δυνατός πόλος συλλογικής ταύτισης»Καστοριάδης«Η θρησκεία συνίσταται στην πίστη πως

«Απόψε θέλω αποδείξεις και ονόματα», θα σπεύσετε δικαίως να διορθώσετε. Και να συμπληρώσετε –κλείνοντας πονηρά και το μάτι– «και το κορμάκι σου να ψάξω πόντο-πόντο…κ.λπ.». Αν θυμάστε, βέβαια, τόσο λεπτομερώς τους στίχους τραγουδιών, είναι μεν

Στο τελευταίο σημείωμά μας με τίτλο «Μαγειρική και μετάφραση» είχαμε καταλήξει στο ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι το μαγείρευμα/μετάφρασμα να συμβάλλει κάθε φορά στην όρεξη, στην ικανοποίηση και στην από πάσης απόψεως ευχαρίστηση αυτού που

«Όποιος δεν μυρίζει το θειάφι στον σύγχρονο κόσμο δεν έχει την αίσθηση της όσφρησης»Nicolás Gómez Dávila Κάθε εποχή είναι εποχή κρίσης και κάθε περίοδος είναι μεταβατική περίοδος, τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο.

Ο τίτλος φαίνεται αρκετά παράδοξος, ιδίως σε εποχές σαν τις δικές μας, όταν στρατιές από άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί κάνουν ουρές έξω από τα αστυνομικά τμήματα της χώρας από τη στιγμή που ανακοινώθηκε η

Σάββατο, 22.12.2001: Στις οκτώ παρά τέταρτο το πρωί, μπροστά στην αποθήκη της Λέξης παραλαμβάνω το καινούργιο τεύχος. Το διανέμω στα βιβλιοπωλεία ως αργά το απόγευμα. Ανεβαίνω σε παιδιά, φέρνοντας διάφορα βιβλία που μου ζήτησε η

«Ο θάνατος είναι ένα πρόβλημα των ζωντανών. Οι νεκροί άνθρωποι δεν έχουν προβλήματα. Μεταξύ των πολλών πλασμάτων αυτού του πλανήτη μόνο για τους ανθρώπους ο θάνατος είναι ένα πρόβλημα. Το κοινό με τα ζώα είναι

Μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που συναντώ στην προσπάθειά μου να εξηγήσω αυτό που εννοώ είναι η εξής: Τείνετε να θεωρήσετε τη διαφορά μας, τρόπον τινά, ως διαφορά γνωμών. Εγώ όμως δεν προσπαθώ να σας

«Ό,τι συμβαίνει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους συμβαίνει κι ανάμεσα σ’ έναν και στο πλήθος, μόνο που δεν είναι εύκολα αντιληπτό».R.W. Emerson, Πολιτική Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε μία πρόσφατη εμπειρία, η οποία, προστιθέμενη περιπτωσιολογικώς σε

Κύλιση στην κορυφή