Αμαλία Μουστάκη
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Ολόκληρη η σκηνή ένα επικλινές, μεταλλικό πεδίο, μια σκοτεινή επιφάνεια που καταλήγει σε μια τεράστια χοάνη. Εκεί όπου καραδοκεί ο θάνατος. Ένας ολόκληρος κόσμος που γέρνει, η ζωή που αναπόφευκτα φθίνει, η βεβαιότητα πως με
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Ζεις καθηλωμένος σε κοινωνικά δίκτυα και μήντια που βομβούν ακαταπαύστως. Η σιωπή θα ήταν θάνατος. Όχι ότι κι ο βόμβος είναι ζωή – ο σοσιαλ-ικός βόμβος δεν μεταφέρει πια νοήματα στο στομωμένο σου μυαλό. Παρακολουθείς
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Ας τελειώνουμε εξαρχής με έναν «μύθο» που κυκλοφορεί επίμονα τα τελευταία χρόνια και συνοψίζεται στη φράση-επιθυμία: «να ακουστεί ο λόγος του αρχαίου ποιητή, δίχως σκηνοθετικά τερτίπια και παρεμβάσεις». Ο λόγος του αρχαίου ποιητή είναι ασφαλώς
- Αποχαιρετισμοί, Κείμενα
- Αμαλία Μουστάκη
Ήταν πολύ ψηλός, κομψά ντυμένος, με εντυπωσιακά χλωμό δέρμα. Όταν τον συνάντησα στην πρεμιέρα της Οδύσσειας που σκηνοθέτησε για το Εθνικό θέατρο, τον χαιρέτησα ευγενικά νεύοντας με το κεφάλι. Χαμογέλασε σιωπηλά, παρέμεινα κι εγώ σιωπηλή.
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Εκεί, στις ζοφερές, γοτθικές αίθουσες του κάστρου του Ελσινόρης, εκεί, στο δυσώδες και σαπρό βασίλειο της Δανιμαρκίας, ένας νεαρός φοιτητής πανεπιστημίου θα επιστρέψει στο σπίτι του και θα ανακαλύψει ότι όλος ο κόσμος του έχει
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Για τον Φάουστ σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη Αξιοποιώντας τόσο τις μεταμορφώσεις του μύθου όσο και μια σειρά από διακειμενικές αναφορές, μεταγραφές, ίσως και προσωπικές αφηγήσεις και ομολογίες, ο Μπινιάρης «διευθύνει» μια παράσταση-περιπέτεια στον βυθό της
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Η παράσταση αρχίζει. Η Αλεξία Καλτσίκη κατεβαίνει τα σκαλιά στο θέατρο «Προσκήνιο». Κατευθύνεται προς τη σκηνή. Εκφωνεί τον περίφημο μονόλογο, «μου είπαν να πάρω ένα λεωφορείο που το λένε Πόθο», με δυνατή, στακάτη φωνή, μετέωρη
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Το έργο Oι δυτικές ουτοπίες, γράφει ο Isaiah Βerlin, τείνουν να συμπεριλάβουν τα ίδια στοιχεία: μια κοινωνία σε κατάσταση καθαρής αρμονίας, όπου όλα τα μέλη της ζουν ειρηνικά, αλληλοαγαπιούνται, είναι απαλλαγμένα από φυσικούς κινδύνους, από
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
Η θεατρική σεζόν φτάνει στο τέλος της κατά κανόνα την Κυριακή των Βαΐων. Κάποιες παραστάσεις θα εξακολουθήσουν και μετά το Πάσχα, κάποιες άλλες θα αρχίσουν τον Μάιο, για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους στο κοινό
- Επί υδάτων πολλών
- Αμαλία Μουστάκη
To 1966 ο Πίτερ Μπρουκ σκηνοθέτησε το US, μια παράσταση με θέμα τον πόλεμο του Βιετνάμ. Η δράση κορυφωνόταν όταν ένας από τους ηθοποιούς έβαζε φωτιά σε κάτι πεταλούδες. Ένα βράδυ λοιπόν –θυμάται η Γκλέντα