Ιανουάριος 2025
- Κείμενα
- Στέφανος Δημητρίου
I. Νομίζω ότι μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τη σημερινή εποχή ως «εποχή των άκρων», εν επιγνώσει βεβαίως του ότι αυτός ο προσδιορισμός αποκλίνει αρκετά από την αρχική, κυριολεκτική σημασία του. Σήμερα παρατηρούμε τη μεγάλη ταχύτητα, σχεδόν
- Κείμενα
- Γεώργιος Στείρης
Μετά την πανδημία και όσα την ακολούθησαν (ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, επίθεση στο Ισραήλ και ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή, πόλωση στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών, διαρκής απομείωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε κάθε επίπεδο), εντείνεται η
- Κείμενα
- Γιώργος Σιακαντάρης
Από το «Ωσαννά» στο «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν» Κατ’ αρχάς μια διευκρίνηση. Συμφωνώ με την επισήμανση εξαιρετικών επιστημόνων και διανοούμενων, όπως ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς και ο Γιώργος Λ. Ευαγγελόπουλος, οι οποίοι υποστηρίζουν πως η χρήση
- Κείμενα
- Νικόλας Σεβαστάκης
Η εποχή των άκρων δεν έλαβε τέλος Tα αλυσιδωτά σοκ που έχουν πλήξει τον κόσμο τα τελευταία χρόνια αποδεικνύονται μη διαχειρίσιμα. Ο πόλεμος και οι συγκρούσεις, η πολωμένη πολιτική, η συνεχιζόμενη κρίση του κόστους ζωής
- Κείμενα
- Αλέξανδρος Σάντο Τιχομίρ
Πιστεύω βαθιά ότι δεν μπορείς να κρυφτείς μέσα στον γραπτό λόγο. Το σάπιο σώμα βρομά. Όλες οι βιβλιοθήκες του κόσμου δεν μπορούν να κρύψουν την ταγκίλα. Τα στολίδια, το συνετό και μεθοδευμένο βάψιμο του προσώπου,
στην Όλγα, το πουλάκι Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μουλες κι ήρθες σε δικό σου κήποΛ. Νικολακοπούλου, Θεός αν είναι Μπαίνεις στ’ όνειρο, όπως πουλάκι βρίσκει το κλαδί του. Δυο μέρες δεμένη στη μουριά. Πράσινα
Ακροστιχίδα 1.Κοιτώντας τα ακίνητα σύννεφα: o Pascal είναι ένα απλό καλάμιένα κομμάτι μαλακού και σκεπτόμενου ξύλου Πάνω στο οποίοο άνθρωπος σέρνεται σαν ένα άγνωστο ακόμη Λίγο στραβόκαι αργό σαλιγκάρι. 2.Ο χρόνος, οι ψίθυροιτο ψύχος Η
Ο Αχιλλέας έφυγε για την ΤροίαΟ Σωκράτης ήπιε το κώνειο Αλλάεγώκοίταξα μέσα μουκαιτο ποτάμιάνοιξεμε τη νύμφη να παίζειστις όχθες τουκάτω από το δέρμα μουκαι το αίμα ήτανε βύσσινοχωρίς μπετόνα σταματά τη ροήνα βράζει καλοκαίρικαι να
Σταλαγμίτες, σταλακτίτες, παγωνιά και κρύο αφόρητο. Η φύση γονάτιζε, πέτρωνε, νάρκη, σιωπή, το κουκούλι του χειμώνα. Τα πρωινά τρώγαμε κρύσταλλα από τις στέγες, μαζεύαμε παγωμένα πουλιά, οι μύτες μας έπεφταν στο χιόνι, κρακ, κρακ, αυτιά
- Ιούλιος Βερν Πηνελόπη Δέλτα
- Φώτης Δούσος
Αναρωτιέμαι πότε ήταν ουσιαστικότερη η σχέση μου με την Πηνελόπη Δέλτα. Όταν ήμουν μικρός και διάβαζα τα βιβλία της με περισσή έξαψη και λαχτάρα χωρίς να με νοιάζει τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις και