Ιανουάριος 2026

Η ώρα πέρασε, η καντίνα σε λίγο θα κλείσει. Η νύχτα τρίζει, απαλή, χειμωνιάτικη. Kάπου χιονίζει∙ εδώ προσώρας φυσά σιγανά. Έτσι σαλεύει η επιφάνεια της λίμνης. Στο αλσύλλιο, στα πιο χαμηλά του κλωνιά, τυλιγμένα καλώδια

Απόγευμα φθινοπώρου. Το μυαλό της γεμάτο λέξεις. Μεταφράζει λέξεις που της προκαλούν ναυτία από την ομορφιά και την ασχήμια τους –είναι 30 Σεπτεμβρίου. Παγκόσμια Ημέρα Μετάφρασης. Τύχη κι αυτή… Ετοιμάζει μια ζόρικη παράσταση. Λέξεις που

ΔΙΧΩΣ ΠΥΞΙΔΑ Η μνήμη αγνοεί τη σειρά των πραγμάτων,πλέει ελεύθερα μέσα στη θάλασσα των γινομένωνσαν καράβι δίχως πυξίδα,ακολουθώντας μια δική της μυστική διαδρομή.Σταματά σε τόπους και σε χρόνουςσυχνά ξεχασμένους και φέρνει στο φωςπράγματα χαμένα μέσα

Η Κυπριακή Δημοκρατία στις αρχές του 21ου αιώνα, ακόμα και ως μέλος της Ε.Ε., ακόμα και ως διακριτός πια παράγοντας συνδιαμόρφωσης των πολιτικών εξελίξεων στο άμεσο γεωπολιτικό της περιβάλλον, εξακολουθεί να φέρει τα ίχνη ενός

Το μέλλον γρυλίζει, μα ο πατέρας μου εμπιστεύεται άφοβα πια χέρσες εκτάσεις. Ασκεπής αυτοκράτωρ σε τρακτέρ οργώνω ώρες πολλές ένα αχανές κενό στην Αχέλεια*. Πάνω κάτω, βουστροφηδόν. Κοράκια υπερίπτανται, ποντίκια και λαγοί προστρέχουν, η φύση

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ Ἔρχεται καὶ πάλιμέσα ἀπὸ τὶς ἀνθισμένες ἀμυγδαλιές,ὁ Γρηγόρηςἀκολουθώντας τὸ κρυφὸ μονοπάτι,ἀνοίγει τὴν πίσω πορτούλα τοῦ μοναστηριοῦ,μπαίνει στὴν ἀόρατη αὐλή,δίπλα ἡ βρύση,τὸ νερὸ ποὺ τρέχειστὸ πετρόκτιστο αὐλάκι,τὰ πουλιὰ ποὺ κάθονταιστὴ χαραμάδα τοῦ ὀνείρου,φεύγουν ὅλα

Υπάρχουν πολλά που δεν μπορείς ν’ αφηγηθείς. Το πέρασμά σου απ’ τον εαυτό. Την πυκνή σιωπή, λες και το σύμπαν φρενάρει,τη στάση αίματος μέσα στην οχλοβοή, όπου ταπεινά όντα τρέχουν φρενιασμένα. Τους θορύβους, όταν διακόπτονται

Όποιος συνήθιζε να τριγυρνά στην εντός των τειχών πόλη στα τέλη της δεκαετίας του ʼ90, θα θυμάται σίγουρα έναν ηλικιωμένο κύριο, πολύ ντελικάτο, μ’ ένα παλιό αλλά καλοραμμένο σκούρο κοστούμι και κάτι στρογγυλά γυαλιά με

Ούτε που θυμάμαι πώς έγινε κι έσμιξαν οι εποχές στη Λευκοθέα. Ολόχρονα πια, τα πρωινά είχαν τις μυρωδιές της άνοιξης, τα μεσημέρια την κάψα των καλοκαιριών, τ’ απογεύματα τη δροσιά του φθινοπώρου και τα βράδια

Η τηλεόραση μετέδιδε πολιτική συζήτηση με εκπροσώπους κομμάτων. Λίγοι παρακολουθούσαν. «Α ρε απατεώνες», ακούστηκε να λέει ένας, «μπουρδέλο είστε, δεν κρατάτε το λόγο σας», είπε ένας άλλος και πρότεινε να αλλάξουν κανάλι γιατί σε λίγο

Κύλιση στην κορυφή