Ιανουάριος 2026
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Φροσούλα Κολοσιάτου
Τα εννέα από τα δέκα παιδιά της δεν σκοτώθηκαν από βέληΒόμβες έπεσανΓια τον θάνατό τους φταίει η ίδια η ύπαρξή τουςΓεννήθηκαν στην ΠαλαιστίνηΟ κόσμος γύρω πέτρωσεΝύμφες αθάνατες κοιμούνται μες στο πένθος Τα δάκρυα της ΝιόβηςΤρέχουν
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Ρήσος Χαρίσης
ΑΝΘΡΩΠΟΣ Μέσα απ’ την τετραπληγία των δακρύωνεισέρχεται στη νοητή γραμμή της φαντασίας,ανασκάπτει αρχαϊσμούς στη γλώσσα της αγάπης,ψάχνει κρυμμένους θησαυρούςσε στράτες κατάμεστης σιωπής. Επιστρέφει λυτρωτής και θαλασσοδαρμένοςαπ’ τη σύναξη των λέξεων και τις συναγωγές,γεύεται διαρκώς την
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Παναγιώτης Νικολαΐδης
της Μαριάννας Αγαπημένηεσύπου συντυχάννεις σαν ποτάμιμε την ορχήστρα της αγάπηςκαι του σώματοςεσύπου αντιμάχεσαι σαν ήλιοςτις απροσμέτρητες αβύσσουςκαι τον μέγα θάνατοεσύπου με κοιτάς χωρίς βροχήσαν χελιδόνικι εγώ σε βλέπωσαν μικρό σπουργίτικαι δεν γνωρίζω τι να πωστον
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Παύλος Ανδρέου
Δεσμοφύλακας στα κάτεργα της ποίησηςή, αν προτιμάτε, του λογοτεχνικού Αλκατράζ. Τελευταία μου βάρδια:Περίπολος στον διάδρομο βαρέων νοημάτωνπρος καταμέτρηση στίχων αιτούντων άσυλο.Κάπου εκεί ξεψύχησα.Δεν ήξερα αν ο θάνατός μουπροήλθε από την πτέρυγα Άλφα ή Βήτα.Η υπόθεση
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Νένα Φιλούση
TOUR DE FRANCEτ’ Άι Γιώργη Στον Προοιμιακό γυρίζω και τι να δω τα καλοσυνάτα μάτια του ολόφωτατη φάτσα του, μια κουρασμένη παλικαριά έτοιμη να παραδοθεί στη θυσίαΚάνω να μιλήσω για τα χέρια του μα το
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Νάσα Παταπίου
Η Μελουζίνη μου ’δωσε φτεράκαι μου τα πήρε.Μπορεί και να ’ναι τελικάη πατρίδα, οι έρωτες, τα τραύματα.Μπορεί και να ’ναιτο ατέλειωτο ταξίδιστους αιώνες.Αυτή διαφέντευε στην Εσπερίαδύο πύργους.Είναι πλανεύτρα,μάγισσα και ηγήτορας.Αθώα και άνηβητη συναπάντησα τυχαίαστου ποταμού
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Νάντια Στυλιανού
Στο θέατρο της αρχαίας Σαλαμίναςη κραυγή τηςέσχιζε τον αιθέραφωνές παιδιών από Χιροσίμα ΝαγκασάκιΓάζα, Κύπρομυρωμένα λουλούδια γινόντουσανη Ιφιγένεια τρέχει στον ουρανόκόκκινες πατημασιές στον αέραθα πάρει το νυχτερινό τραίνογια να συναντήσει τον Παλληκαρίδητον Ρεφάτ Αλαρίρκαι άλλους δολοφονημένους
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αντώνης Μπαλασόπουλος
ΑΘΑΛΑΣΣΑ Ένα τσαλακωμένο χαρτονόμισμαμου δώσατεαντί για τη θάλασσα.Το καίω. Καπνός.Με κρατάτε εδώ επειδή δεν ξέρετεαπό μεθυσμένα καράβιακι επειδή δεν αγαπάτε τον Ρεμπώ.Θα μπορούσα να σας τα εξηγήσω όλαμα με προφταίνουν πάντα οι τοίχοι.Κλείσατε έξω όλο
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Μόνα Σαββίδου Θεοδούλου
Ὅσο πλησιάζω τὸν χρόνοσυντρίβομαι.Τὰ ὀστᾶ, οἱ χόνδροι, οἱ νευρῶνεςτὸ βάρος τῆς ἱστορίαςοἱ ἀπωθήσεις τῆς μνήμηςοἱ διαδρομὲς χωρὶς ἐπιστροφήἡ μάχη μὲ τὴ λήθησῶμα μὲ σῶμαοἱ ἀπώλειες ποὺ ξεμακραίνουντὸ δάσος ποὺ καίγεται.Ὅσο πλησιάζω τὸν χρόνοἐξασθενῶ.Καὶ κρατῶ ἀποστάσειςἀπ’
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Μαρία Καντ (Καντωνίδου)
Εξάλλου ανασαίνοντας όπως[Όπως σεντόνι από χασέ όπως σπανίως]όνειρο ήταν κι ονειρεύονταν όσαένα όνειρο αδυνατεί να ονειρευτεί [Λίγο να κοιμηθώ λιγάκι]πλησίον εξαίσιου παραθύρου που περνά[Αχ να μη σ’ έβλεπα καλύτερα να λάμνεις]και λάμνει επαρκώς και ανεπαισθήτως[Άλλοτε