Ιανουάριος 2026
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Γιώργος Παναγή
Η συνάντηση είχε οριστεί για τις δέκα Φεβρουαρίου, στις εφτά και μισή το βράδι. Σε λίγο η πόρτα προσωπικού θα άνοιγε για να μας μπάσουνε μέσα. Έφτασα νωρίτερα με σκοπό να ηρεμήσω τη νευρικότητά μου
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Γιώργος Καλοζώης
Ακολούθησα τα ίχνητου πατέρα μου σε τούτητη χώρα που είναιμοχθηρή και δυσώδηςγεμάτη αγκαθωτέςζούγκλες ανθρωποκέφαλαερπετά τεράστια νύχιακαι ουρές που κάνουνθόρυβο όπως τα σείστραγεμάτη στριγκλιέςταραχές και ψυχικόθόρυβο που μειώνει κατάπολύ τις διανοητικέςλειτουργίες ιδίως τηνικανότητα τηςσυγκέντρωσης και δενμπορείς
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Βάκης Λοϊζίδης
Καλύτερα που δεν έγινες ήρωας πατέρα.Οι ανύπαρκτοι δεν έχουν λόγο να διαφωνούν.Κι έπειτα, τι παιδικά χρόνια θα ζούσαχωρίς ιστορίες με βόμβεςκρυμμένες κάτω από ντομάτεςσε χαρτοσάκουλα.Γεφύρια που δεν τινάχτηκαντην ώρα που περνούσε ο κυβερνήτης.Κρύπτες κι ενέδρεςΕγγλέζους,
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αντωνίνη Σμυρίλλη
Έχουμε το χάρισμαΣτη διχόνοια Το εθνικό ζήτημαΈχει γίνει μπίζνα Μια ολόκληρη γενιά ποιητώνΔεν θα είχε τίποτα να γράψειΕάν [αυτό] δεν υπήρχεΚαι μια άλλη, ακολουθεί–εκστασιασμένη–Για να πάρει τα εύσημα Αν ταχτάριζαΣτα πόδια μουΤο χαϊδεμένο τους–πιστή στο
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αντρέας Τιμοθέου
Δεν ονομάζεται Ελένηη γυναίκα αυτή δεν έχει όνομααλήθεια, δεν θα μπορούσε να ʼχει όνομα.Όσο για το αγία σαν προσφώνησηφαντάζομαι, λίγο πως τη νοιάζει.Τη συναντώ χαράματαμε χέρια πάντοτε γεμάτα,αγέλες την ακολουθούνκαι τρέφονται από πάνω τηςκαι τρέφεται
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αλέξανδρος Χρονίδης
Ένα λίτρο χυμός πορτοκαλί Και ενάμιση λίτρο βότκα Κάθε βράδυ. Μέρα με τη μέρα Η αγάπη της ξεμάκραινε.Ο ένας μήνας έγινε χρόνος Και ο χρόνος πενταετία. Υπήρξαν και πιο τυχεροί από μένα Μα αυτό το
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αλεξάνδρα Γαλανού
Η μνήμη αδυνατεί να αγγίξει τους τσαλακωμένους στίχους που έκρυψε κάποτε σε συρτάρι ξενοδοχείου. Ήταν πρωινό χειμώνα κάπου κοντά στην Μπρατισλάβα. Πέρασμα ποιητή που έμεινε ξάγρυπνος γυρεύοντας λέξεις στην έμπνευση που μέρες τώρα τον τυραννούσε. Κι όμως θυμάται ακόμη το τρένο που περνούσε το κρεβάτι που θορυβούσε κι όλα να μπλέκονται με γέλια,
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αιμίλιος Σολωμού
Τα χέρια μου είναι χέρια αγρότη, γεμάτα σκλήθρες, αγκάθια, ρόζους κι εγκαύματα. Κάτω από τα νύχια μου στοιβάζονται σωροί τύρφης και αρχαίας σκουριάς. Τα δάκτυλά μου είναι γεμάτα πληγές. Κάθε βράδυ είναι πρησμένα και πονάνε.
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αγγέλα Καϊμακλιώτη
Στην αρχή ήταν η σύνδεση, ίνα λεπτού φωτόςΜετά ήταν οι άνθρωποι-προφίλ,φωνές και δεδομένα,ακόλουθοι, μετέωρα ολογράμματα.Και δεν υπάρχει πια ουρανός, μόνο το Σήμα,ο Παντογνώστης, άναρχος, των πάντων δονητής,δίνει ζωή στην Πόλη κι εκείνη ανασαίνει,γίνεται κύμα, ρέει
- Αφιέρωμα, Κυπριακή λογοτεχνία
- Eλένη Αρτεμίου-Φωτιάδου
Ονομάζομαι Άννα. Αρχίζω και τελειώνω με την ίδια φωνή. Είμαι πολλών χρόνων. Μια ολοστρόγγυλη διαδρομή. Πολύ μεγάλη για κούκλες, πάντα μικρή για να αγγίξω το τελευταίο μου άστρο. Τις νύχτες, όταν σβήνουν τα φώτα, το