Κυπριακή λογοτεχνία

Μεγάλωσα καθολικός το θρήσκευμα υπό το βάρος του προ­πατορικού αμαρτήματος, που σαν Δαμόκλειος σπάθη αιωρείτο επάνω από το κεφάλι μου. Το σεξ ήταν αμαρτία, γιατί, ό­πως έμαθα, το μήλο που έφαγαν οι προπάτορες κι έχασαν

Στη Δέσποινα Νικολάου Διευκρινιστικά: «Προδότες κι εσείς και οι δικοί μας απάνω!» ήταν η ακριβής φράση της. Ήρθε ψες και με βρήκε. Μετά από σαράντα έξι χρόνια. Είχα προηγουμένως ακούσει στις ειδήσεις εκείνο το συνταρακτικό:

Τα εννέα από τα δέκα παιδιά της δεν σκοτώθηκαν από βέληΒόμβες έπεσανΓια τον θάνατό τους φταίει η ίδια η ύπαρξή τουςΓεννήθηκαν στην ΠαλαιστίνηΟ κόσμος γύρω πέτρωσεΝύμφες αθάνατες κοιμούνται μες στο πένθος Τα δάκρυα της ΝιόβηςΤρέχουν

ΑΝΘΡΩΠΟΣ Μέσα απ’ την τετραπληγία των δακρύωνεισέρχεται στη νοητή γραμμή της φαντασίας,ανασκάπτει αρχαϊσμούς στη γλώσσα της αγάπης,ψάχνει κρυμμένους θησαυρούςσε στράτες κατάμεστης σιωπής. Επιστρέφει λυτρωτής και θαλασσοδαρμένοςαπ’ τη σύναξη των λέξεων και τις συναγωγές,γεύεται διαρκώς την

της Μαριάννας Αγαπημένηεσύπου συντυχάννεις σαν ποτάμιμε την ορχήστρα της αγάπηςκαι του σώματοςεσύπου αντιμάχεσαι σαν ήλιοςτις απροσμέτρητες αβύσσουςκαι τον μέγα θάνατοεσύπου με κοιτάς χωρίς βροχήσαν χελιδόνικι εγώ σε βλέπωσαν μικρό σπουργίτικαι δεν γνωρίζω τι να πωστον

Δεσμοφύλακας στα κάτεργα της ποίησηςή, αν προτιμάτε, του λογοτεχνικού Αλκατράζ. Τελευταία μου βάρδια:Περίπολος στον διάδρομο βαρέων νοημάτωνπρος καταμέτρηση στίχων αιτούντων άσυλο.Κάπου εκεί ξεψύχησα.Δεν ήξερα αν ο θάνατός μουπροήλθε από την πτέρυγα Άλφα ή Βήτα.Η υπόθεση

TOUR DE FRANCEτ’ Άι Γιώργη Στον Προοιμιακό γυρίζω και τι να δω τα καλοσυνάτα μάτια του ολόφωτατη φάτσα του, μια κουρασμένη παλικαριά έτοιμη να παραδοθεί στη θυσίαΚάνω να μιλήσω για τα χέρια του μα το

Η Μελουζίνη μου ’δωσε φτεράκαι μου τα πήρε.Μπορεί και να ’ναι τελικάη πατρίδα, οι έρωτες, τα τραύματα.Μπορεί και να ’ναιτο ατέλειωτο ταξίδιστους αιώνες.Αυτή διαφέντευε στην Εσπερίαδύο πύργους.Είναι πλανεύτρα,μάγισσα και ηγήτορας.Αθώα και άνηβητη συναπάντησα τυχαίαστου ποταμού

Στο θέατρο της αρχαίας Σαλαμίναςη κραυγή τηςέσχιζε τον αιθέραφωνές παιδιών από Χιροσίμα ΝαγκασάκιΓάζα, Κύπρομυρωμένα λουλούδια γινόντουσανη Ιφιγένεια τρέχει στον ουρανόκόκκινες πατημασιές στον αέραθα πάρει το νυχτερινό τραίνογια να συναντήσει τον Παλληκαρίδητον Ρεφάτ Αλαρίρκαι άλλους δολοφονημένους

ΑΘΑΛΑΣΣΑ Ένα τσαλακωμένο χαρτονόμισμαμου δώσατεαντί για τη θάλασσα.Το καίω. Καπνός.Με κρατάτε εδώ επειδή δεν ξέρετεαπό μεθυσμένα καράβιακι επειδή δεν αγαπάτε τον Ρεμπώ.Θα μπορούσα να σας τα εξηγήσω όλαμα με προφταίνουν πάντα οι τοίχοι.Κλείσατε έξω όλο

Κύλιση στην κορυφή