Κείμενα
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Αθηνά Σοκόλη
Η στροφή των εκδόσεών μας προς τη θεατρική γραφή προέκυψε ως απόρροια της κύριας απασχόλησής μας με τον χώρο της λογοτεχνίας, αναπόσπαστο μέρος της οποίας είναι και το θεατρικό κείμενο. Καταλυτικής σημασίας υπήρξε και η
- Κείμενα
- Θεοφάνης Τάσης
Ο Søren Kierkegaard επισκέπτεται το Βερολίνο τέλη Μαΐου του 1843, έχοντας γιορτάσει πριν από μερικές εβδομάδες τα τριακοστά του γενέθλια. Μερικούς μήνες νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει το αριστούργημά του Είτε-Είτε, το οποίο έγραψε κατά το μεγαλύτερο
- Κείμενα
- Κωστής Γκιμοσούλης
Το θαύμα του αγνώστου Αγίου(Le miracle du Saint Inconnu)2019Σκηνοθεσία: Αλά Εντίμ ΑλτζέμΗθοποιοί: Γιουνές Μπουάμπ, Σαλάχ Μπεν Σαλέχ, Μπουσαΐμπ Σεμάκ Το ιδιότυπο σκούρο χιούμοροι απέραντοι αδειανοί ορίζοντεςη απλότητα που «σκοτώνει»η πίστη που μας θαμπώνειαυτό το «κάτι»
Όταν χάλασε το κλιματιστικό στο δωμάτιο του γιου μουέστειλα μήνυμα στον ψυκτικό Μετά από διαβουλεύσεις ημερώνμου ζήτησε ένα βίντεο με τα λαμπάκια τουήθελε να δει πως αναβοσβήνουνμου είπε ότι το τέμπο τουςμεταδίδει τον κωδικό του
Η ΜΑΝΑ «Βόβα, γλυκέ μου Βόβα…», έλεγε ψιθυριστά, μελωδικά η μητέρα του τρυφερού, αχνιστού, σαν πασαλειμμένο κατσικάκι με ροδόνερο, βρέφους. Το μωράκι ρούφαγε ήσυχο, αμέριμνο το ζεστό γάλα από το στήθος της μάνας και τίποτα
ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ σκιαγμένοι φούρα-φούρα είτε ψιθυρίζοντεςπερνούν’ εμπρός από το σπίτι του εδωνάσκυφτοί όταν τι εγγύς που ο φόβος θαν μαγκώνειθ’ αρρωστημένα σφάζει αδρές ψυχές ‒ αλλάεξαπολύοντας κάποτες με υψωμένην τήνγροθιά σε οπόσα «ανάθεμα» κακουργηματικάθ’ απολεπίστηκαν και
- Κείμενα
- Βρασίδας Καραλής
Όταν πέθανε, όλοι ανακουφίστηκαν. Ήτανε πρόβλημα για χρόνια. Όσο πλησίαζε το τέλος, ο εγκέφαλός του έβραζε από υψηλό διαβήτη. Συχνά έχανε τα λόγια του και όσα έλεγε δεν είχαν συνοχή. Τα δόντια του άρχισαν να
(Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος) Α´ Ένα βράδυ που ο στρατιώτης Ἰερεμέι, ἀφοῦ τέλειωσε τὴν καθημερινή του σκοπιὰ μπροστὰ στὴν Τσεκά [1], ἔσερνε τὶς φαγωμένες ἀρβύλες του τριγυρίζοντας τὸ Ταμπόφ [2], συνάντησε μιὰ γυναίκα ποὺ τὰ μάτια
(Μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης) Στοχαζόμενοι το ηθικό νόημα της σημερινής κατάστασης, για την ατιμωρησία του καλού και την ταπείνωση του Καλού, αναγκαστικά στρεφόμαστε στην πνευματική στήριξη της ρωσικής λογοτεχνίας. Τι μας διδάσκει; Τι είναι κοινό
- Αφιέρωμα, Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Ούρσουλα Φωσκόλου
Ρε, είχαμε μια συμμαθήτρια στο φροντιστήριο, τη Νέλλη, τη θυμάσαι; Καθόταν δίπλα σ’ εκείνο το αγόρι που ίδρωνε. Ίδρωνε πολύ. Νομίζω πως με γούσταρε. Όχι αυτός, η Νέλλη ρε. Που έπαιζε τένις, η ξανθιά, δεν