Κείμενα
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Κωνσταντία Σωτηρίου
Όπως άλλοι σώζουν ζώα, αυτός σώζει φυτά. Όχι δέντρα και φυτά μεγάλα. Πιο μικρά, λουλούδια και θάμνους, φυτά κατοικίδια, εκείνα που μπαίνουν στο σπίτι ή που διακοσμούνε τους κήπους και τις βεράντες. Μη δει γλάστρα
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Νάσια Διονυσίου
Οι τοίχοι του δωματίου ήταν λευκοί, το ίδιο κι οι μακριές κουρτίνες που ακουμπούσαν κάτω στο πάτωμα, το ίδιο και το φως που έμπαινε λοξά. Ακουγόταν μόνο ο ήχος του ανεμιστήρα, μα αν οι τοίχοι
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Ανδρέας Μήτσου
Κατέβαιναν τρέχοντας με φωνές και ξεφωνητά την οδό Αλατσάτων οι μαθητές του 3ου Δημοτικού Σχολείου. Αγόρια καχεκτικά και μελαχρινά κορίτσια με τις μπλε ποδιές και τον άσπρο γιακά τους. Όλα τα παιδιά κρατούν πολύ σφιχτά
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Λίλα Κονομάρα
Τα χέρια σου. Αδρές γραμμές, καμιά αμφιβολία. Κάτι στην κίνησή τους προδίδει αλαζονεία πίσω από την τραχύτητα. Περιορισμένη οπτική εμβέλεια, σχεδόν τυφλότητα. Ωστόσο αναγνωρίζουν τον πόθο μου. Τη σφοδρότητα της επιθυμίας μου. Ξέρουν ότι μπορούν
- Επτά θανάσιμα αμαρτήματα, Κείμενα
- Νατάσα Κεσμέτη
Τότε πού τούς πρωτοσυνάντησα κάθονταν σ’ ἕνα πεζούλι κι ἔκτοτε τούς ἔβρισκα ἐκεῖ: ἄλλοτε δυό τρεῖς μαζί, ἄλλοτε κάποιος μόνος του, συχνά ὄρθιος, ἀκουμπώντας σ’ ἕνα πετρόχτιστο ρημάδι μέ τό βλέμμα στυλωμένο στό πέλαγος… Ὀκνόν
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Παναγιώτης Μέντης
Θα ξεκινήσω σημειώνοντας πως όποιος προορίζεται να γράψει, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες, οι συγκυρίες, οι αφορμές, η τάση του να ανακαλύψει τον τρόπο και τις μεθόδους. Όσο κι αν τίποτα δεν το προοιωνίζει, όσο κι
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Παναγιώτα Φυλακτάκη
Οτιδήποτε κάνεις με όλη σου την καρδιά σε επιλέγει, δεν το επιλέγεις. Όχι με την έννοια του ότι είσαι ξεχωριστός και σε διαλέγει ανάμεσα σε άλλους, αλλά με την έννοια ότι σε τραβάει πολύ δυνατά
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Νίνα Ράπη
Κάτι που κάνει την υπαρξιακή οδύνη υποφερτή· που μεταποιεί το επίκαιρο σε διαχρονικό, το προσωπικό σε καθολικό, τη θολότητα σε καθαρές σκέψεις. Αυτό είναι η γραφή. Για μένα τουλάχιστον. Αυτό που δίνει κάποιο σχήμα στο
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Θανάσης Τριαρίδης
~ Είμαι ένας άνθρωπος που εκπληρώνεται από τη συνάντηση με τους άλλους ανθρώπους. Στον χώρο του βιβλίου, που τον λάτρεψα από παιδί, αυτή η συνάντηση ήταν πάντοτε δύσκολη και υπονομευμένη –πιθανώς κι από εμένα τον
- Θεατρικοί συγγραφείς, Κείμενα
- Άκης Δήμου
Το αίτημα του Φρέατος έφτασε μια μέρα του Ιουλίου: «Ζητάμε πρωτίστως ένα προσωπικό κείμενο και όχι απαντήσεις σαν να πρόκειται για προσωπική συνέντευξη», μου ξεκαθάριζε η διεύθυνση του περιοδικού. Πόσο προσωπικό; Αναρωτιόμουν. Ποιο προσωπικό αντέχει