015

Οι αρχιτέκτονες στράφηκαν προς την ονομαζόμενη παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δηλαδή την κτιριακή παραγωγή των προνεωτερικών αγροτικών κοινωνιών, κυρίως μετά την ευρεία εφαρμογή των αρχών του Μοντέρνου Κινήματος μεταπολεμικά σε μεγάλης κλίμακας συγκροτήματα μαζικής κατοικίας. Οι αρχιτέκτονες

Η κατασκευή της παράδοσης Η συζήτηση για τη σχέση παράδοσης και αρχιτεκτονικής παρουσιάζει μεγάλο βαθμό πολυπλοκότητας και απαιτεί συναισθηματική ουδετερότητα για να μπορέσει κανείς να παρακολουθήσει με κριτικό τρόπο τη σχέση των δύο όρων. Η

Σε μια αφίσα του ΕΟΤ της δεκαετίας του ʼ50 απεικονίζεται ένα σοκάκι που βλέπει προς τη θάλασσα. Στα δεξιά, ένα ασβεστωμένο μονώροφο και στα αριστερά ένα διώροφο νεοκλασικό. Μπροστά από το νεοκλασικό, δύο άντρες σ’

Στη σύγχρονη παραθεριστική κατοίκηση η εμπειρία του χώρου εγκλωβίζεται στην πρόσληψη της εικόνας του. Και μάλιστα της πιο πριμοδοτημένης πλευράς της, αυτής με τη θέα της θάλασσας ή της πλαγιάς (πάντα αγροτικής και εκτός σχεδίου).

Η μικρή κυκλαδική ιστορία περί ορατών τε και αοράτων Υπήρχε κάποτε ένα ανομολόγητο «σχέδιο υπαίθρου» από άπειρες λευκές κουκίδες στο σκληρό, ερημικό τοπίο των Κυκλάδων· έτσι, είτε από ξηρά είτε από θάλασσα, ένιωθες μια συνεχή,

Οδός Γαληνού, νούμερο 5.Οδός Γαληνού, νούμερο 7.Οδός Γαληνού, νούμερο 11.Οδός Αθηνάς, νούμερο 10.Οδός Τσάμη Καρατάσου, νούμερο 25. Μετράω σπίτια, χαμόσπιτα, Αθηναϊκά σπίτια, νεοκλασικά λίγα, του μεσοπολέμου, σπίτια που δεν υπάρχουν πια. Μετράω, όσο μπορώ, τα

«Νοσταλτζίκ τρε νοσταλτζίκ!» έλεγε το σύνθημα σε κάποιον δρόμο πέρσι το καλοκαίρι, ίσως γιατί έχει πλημμυρίσει ο κόσμος των διαθέσιμων εκφράσεων –λ.χ. το σινεμά, το instagram, το tumblr– με φωτογραφικές εικόνες καλοκαιριών μίας εποχής όπου

«Ο λόγος ως σωσίβιο ζωής[1]»:Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος ως κριτικός και ως δάσκαλος «[…] Οι λέξεις είναι ιερές. Δικαιούνται σεβασμό.Διαλέγοντας τις σωστές, με τη σωστή σειρά,μπορείς να μετακινήσεις λίγο τον κόσμο…»Tom Stoppard, The Real Thing (1983,

Το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου στη Φολέγανδρο βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο που συνδέει τη Χώρα του νησιού με την Άνω Μεριά. Είναι ένα ταπεινό κτίσμα· όμως, δίπλα στο καμπαναριό του και εκατέρωθεν της

Στα τέλη της δεκαετίας του ʼ70 μετά από δύο σχεδόν δεκαετίες μεταπολεμικής ανοικοδόμησης, μια νέα γενιά αρχιτεκτόνων στρέφεται στη μελέτη της λαϊκής αρχιτεκτονικής. Η στροφή αυτή συντάσσεται με τη διεθνή κριτική στη μοντέρνα αρχιτεκτονική και

Κύλιση στην κορυφή