015

Η θεία μου η Βούλα μένει στην επαρχία της Εύβοιας σε ένα σπίτι που το έφτιαξαν οι γονείς της λίγο πριν γεννηθεί το 1957: ένας ορθογώνιος όγκος διαστάσεων 4 επί 13 με 2,80 μέτρα ύψος,

Αναχαίτιση 1: Η γραφική παράδοση Στη δεκαετία του 1970 ομολογουμένως καταγράφηκε η σημαντικότερη αν όχι η μοναδική, συντονισμένη προσπάθεια διατήρησης στη νεότερη και σύγχρονη εθνική οικοδομική ιστορία. Τα λαμπρά παραδείγματα των οικισμών του ΕΟΤ (Ζαγοροχώρια,

Στο λεξικό των Lidell & Scott, το σημαίνον «παράδοση» ορίζεται ως το παραδιδόναι τοις μετέπειτα, το καταλείπειν ως κληρονομίαν, η κληρονομική μεταβίβασις. Ως μεταβίβαση του σκήπτρου συναντάται τόσο στον Όμηρο, όσο και στον Θουκυδίδη. Παραθέτω:

Μετάφραση: Δημήτρης Αγγελής Και οι γλώσσες φθείρονται, γερνούν και πεθαίνουν, έτσι είναι σχεδιασμένη η ύπαρξη. Τρεις Περουβιανοί συγγραφείς συνέβαλαν στην ανανέωση της καστιγιάνικης γλώσσας όταν συνέβαινε αυτό: ο Ρικάρντο Πάλμα [Ricardo Palma], ο Σέσαρ Βαγιέχο

Εισαγωγική περιδιάβαση σε μια πλατιά επικράτεια* Η συμβολή του Κώστα Γεωργουσόπουλου στη θεατρική και την ευρύτερη καλλιτεχνική και πολιτιστική κοινότητα της νεότερης και της σύγχρονης Ελλάδας είναι αναμφίλεκτα μεγάλη και πολυδιάστατη – και ένα πειστικό

Έχοντας πατέρα θεατρόφιλο και σινεφίλ, από μικρή είχα ώθηση και αφορμές για να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί η μεγάλη αγάπη μου για τις τέχνες της σκηνής και της μεγάλης οθόνης. Διάβαζα στις εφημερίδες κριτικές για

Η εργογραφία του Κώστα Γεωργουσόπουλου δεν είναι εξαντλητική αλλά βασική, αφού βασίστηκε στις εκδόσεις που φυλάσσονται στη Βιβλιοθήκη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Αρχείο παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου, του ΚΘΒΕ και στα προγράμματα

«Ένας Γερμανός είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να πει ψέμα,χωρίς να το πιστεύει ο ίδιος»T. Adorno, Minima Moralia 1. Η εικόνα του εθνικού παρελθόντος αποτελεί μέρος της αυτοεικόνας κάθε λαού. Είναι εντελώς συνηθισμένο, στα

Όταν τον πήραν στο αστυνομικό τμήμα, ο άντρας κάθισε πριν προλάβουν να του πουν να καθίσει, λες και ήταν πολύ κουρασμένος. Κάθισε με τον τρόπο που κάθονται οι κουρασμένοι στις καρέκλες, με λίγη ανακούφιση αλλά

Πρωτογνώρισα δια ζώσης τον Τάσο Πορφύρη προ εικοσαετίας περίπου, σε μία συνάθροιση του κύκλου των Σημειώσεων. Είχε φυσικά προηγηθεί η συνάντησή μου με την ίδια την ποίησή του, με το λαβωμένο «σώμα κινδύνου» που εξέπεμπε

Κύλιση στην κορυφή