017
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Μαρία Αβρααμίδου
Σίγουρα, μα τι λέω, σιγουρότατα, η μάμμα μου (το δεύτερο μί τονισμένο με συμπυκνωμένη τρυφερότητα), η κοκώνα Θεοδώρα Χρίστου από το Πέλλα Πάης, με αγαπούσε περισσότερο απ’ οτιδήποτε στον κόσμο. Ίσως γιατί μια επιδημία πολιομυελίτιδας
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Μαρία Α. Ιωάννου
χαμαιλέοντεςσε ερημικές γωνιέςδαγκώναμε αέρα για να χορτάσουμε(από μακριά πάντα θα φαίνεται πως μιλάμε, μόνες μας)σε κακοφωτισμένες διαβάσεις πεζώνκάτι κόλακες μας έπιναν το αίμαφωνή δεν είχαμε να φωνάξουμε φορτηγό!αμαρτίες γονέων τραύλιζαν αφυδατωμένες τύφλα να ’χειτο google
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Λεωνίδας Γαλάζης
ΠΑΛΙΑΜΠΕΛΟ Κάθε μέρα πίνεις το κρασί της εξορίαςσε γραφεία θλιβερά κι ολόφωτους διαδρόμουςοι φρουροί γνωρίζουν καλά τις κινήσεις σου ανάμεσαστις φυλακές της σκέψης και στα κλουβιά της ψυχής.Πόσα χρόνια σ’ αυτό το παλιάμπελοπου το δέρνουν
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Κώστας Λυμπουρής
Στη μνήμη του Μιχάλη Πιερή Ο Ψαραντώνης θα εμφανιζόταν για άλλη μια φορά στην «Αξιοθέα», για να ερμηνεύσει τον «Ερωτόκριτο» κι εγώ ούτε που διανοούμουν ν’ αφήσω την ευκαιρία αναξιοποίητη. Συγκαταλεγόμουν, εδώ και πολλά
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Κατερίνα Νικολάου
Παντρευτήκαμε στις 30 Ιουνίου, ο Αλέξανδρος τελείωνε το στρατιωτικό του, φύλαγε την άδειά του για τον γάμο και τις διακοπές, προτού φύγουμε για σπουδές: απόλυση, μήνας του μέλιτος και μετά μαζί στην Αγγλία, διοίκηση επιχειρήσεων
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Εύη Στυλιανού
Γιατί εμείς σκληρά παλέψαμεσ’ απάτητα βουνάκαι κατακτήσαμε κορφές αιμάτινεςβαθιά πονέσαμε σαν σελαγίσαμε σ’ ακροθαλάσσια αθώρητασπονδή στο σώμακαι σπονδή στο χώμα. Γιατί εμείς με στίχους αναπεπταμένουςμυρίσαμε το άριστοκαι συνεχίσαμεφορέσαμε ανάποδα το πρόσωπο της ποίησηςβαφτίζοντας μια χούφτα
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Γιώργος Νικολάου
(Λλ_Ι_Ι_ΔΜ) Ένας γύπας –παραπεταμένος, χασιμιός, ποιος ξέρει;– ανακάτευε κάτι κόκκαλα με το ράμφος, μέσα στους νύχους του πευκοδάσους. Ομολογήστε όμως, πως δύσκολα θα περιμένατε να συναντήσετε ποτέ στη ζωή σας γύπες σε πευκόδεντρα, μα γι’
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Αυγή Λίλλη
σκίζομαι στα δυο απ’ τον χρόνο SOPHIE LIES Όταν μας βρίσκει με την κόρη μου το σούρουπο στο πάρκο (συνήθως τις Παρασκευές) την ώρα που την κούνια σπρώχνω πιο ψηλά, πιο δυνατά, πιο – και
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Ανδρέας Καραγιάν
Μεγάλωσα καθολικός το θρήσκευμα υπό το βάρος του προπατορικού αμαρτήματος, που σαν Δαμόκλειος σπάθη αιωρείτο επάνω από το κεφάλι μου. Το σεξ ήταν αμαρτία, γιατί, όπως έμαθα, το μήλο που έφαγαν οι προπάτορες κι έχασαν
- Κυπριακή λογοτεχνία
- Χρίστος Χατζήπαπας
Στη Δέσποινα Νικολάου Διευκρινιστικά: «Προδότες κι εσείς και οι δικοί μας απάνω!» ήταν η ακριβής φράση της. Ήρθε ψες και με βρήκε. Μετά από σαράντα έξι χρόνια. Είχα προηγουμένως ακούσει στις ειδήσεις εκείνο το συνταρακτικό: