Ιανουάριος 2026
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
Ότι η εμπειρία της επτάχρονης δικτατορίας και φυσικά η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξαν εκείνα τα γεγονότα της νεότητάς μας που σφράγισαν τη μνήμη της γενιάς μου είναι βέβαια το απολύτως προφανές. Ότι επίσης η σταθερή
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Γιώργος Αμυράς
Η πρώτη καθαρή παιδική ανάμνηση που κουβαλάω δεν είναι ούτε σχολείο ούτε γειτονιά. Είναι μια παράσταση Καραγκιόζη, στο Φανάρι του Διογένη στην Πλάκα, όπου τότε, τη δεκαετία του ’70, η γιαγιά μου, η κυρά Ουρανία,
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Γιάννης Κιουρτσάκης
Φῶς πού πατεῖ χαρούμενο τόν Ἅδη καί τό ΧάροΔιονύσιος Σολωμός Ὅσο θυμᾶμαι τόν ἑαυτό μου, ἤμουν ἕνα παράξενο παιδί: πότε μελαγχολικό κι ἀμίλητο, πότε φλύαρο, γεμάτο περιέργεια γιά τόν κόσμο καί λαχτάρα γιά ζωή. Διάβαζα
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Βασίλειος Π. Βερτουδάκης
Για τη γενιά μου, ιδίως ημών των αγοριών, το πρώτο αλησμόνητο καλοκαίρι ήταν εκείνο του 1974. Το μεγάλο γεγονός που περιμέναμε όλοι ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στην τότε Δυτική Γερμανία — το πρώτο που
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Φώτης Βασιλείου
Θα μπορούσα να αφηγηθώ την ενηλικίωσή μου σαν μια σειρά από διαβάσματα και μουσικές εξερευνήσεις ή ταινίες και σήριαλ. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να εξηγήσω γιατί, αν περιγράψω τον άναρχο, διαισθητικό τρόπο που βούτηξα σε
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Άννα Γρίβα
Ποια είναι η γενιά μου; Είναι άραγε μια γενιά «συμπαγής»; Ενηλικιώθηκαν όλα τα μέλη της με τον ίδιο τρόπο; Μοιραζόμαστε περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά ή μήπως τελικά μας ορίζουν σημαντικά (και) οι διαφορές μας; Όντας γεννημένη
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Αλέξανδρος Μηλιάς
Στη μητέρα μου Λεπίδα. Βαθύ τραύμα, σκεφτόταν. Ο Eric Burdon, ο Leonard Cohen, ο Van Morrison μού έπαιρναν τη φωνή. Κατέβαινε η βελόνα του πικάπ από το χέρι του πατέρα μου, μυρωδιά του βινυλίου που
- Αφιέρωμα, Ιστορίες ενηλικίωσης
- Αγγελίνα Νικοκάβουρα
Είμαι πια σίγουρη. Γεννήθηκα κι εγώ με κεραίες. Τις φαντάζομαι σαν δύο νέον φούξια χαριτωμένα εξογκώματα, τα οποία, χωρίς να είναι ορατά στο κοινό, ταπεινό, ανθρώπινο μάτι, κάνουν πάντα την εμφάνισή τους σε θεωρητικό επίπεδο
Στη θέση της πανσελήνουέφτασε να μεσουρανείο κομμένος σου μαστόςτο αλεξίκακο γάλα κοιτάζω άσιτοςεκ του λιμού αδολεσχώκοχλάζουν τα υγρά στη στομαχική κοιλότηταένα μικρό βιολί στη ρόδα του φορείου επικαλύπτει αχό και άχοςλιμοκτονώ και δε σε φτάνωκατάρες
του Νικόλα Χ.Τ. Τώρα το φως μπαίνει αθόρυβα από το παράθυροκι η νύχτα μαζεύει το δίχτυ της αργά,ένας ψαράς που δουλεύει με υπομονή,ή μια διαδοχή πουμοιάζει με χαιρετισμό παλιάς φρουράς. Μπορεί να δεις παράξενα δέντρα