Σεπτέμβριος 2026

Ο Φλαμανδικής καταγωγής Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης Hercules Pietersz. πρωτοκάνει την εμφάνισή του χρησιμοποιώντας το όνομα του πατέρα του, Segers, γύρω στο 1621. Κι αν –εύλογα και δικαιολογημένα– με το πρώτο τυχαίνει να μην προκαλεί

Για τις Αόρατες Πόλεις του Ίταλο Καλβίνο Μπορούμε να βρούμε τρία ορόσημα στο έργο του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα: το σύντομο πέρασμά του από τη λογοτεχνία του φανταστικού με την τριλογία Οι Πρόγονοί μας, και τα

Κυριακή: 1 Μαρτίου 2009: Με τον Μάνο Ελευθερίου, τον Μάνο Καρατζογιάννη και τον Ντίνο Πετράτο, στις 11, στο νεκροταφείο της Νέας Φιλαδέλφειας, στο ετήσιο μνημόσυνο της Έλενας Ναθαναήλ. Η κόρη της η Ίνκα, η αδελφή

Κάποιες φορές ένα ζήτημα που αρχικά μοιάζει να μην έχει τεράστια σημασία –ένα δικαίωμα εκτέλεσης, μια απαγόρευση, μια απόφαση κληρονόμου, μια διαφωνία γύρω από τη χρήση ενός τραγουδιού– αποκαλύπτει, εφόσον το εξετάσει κανείς λίγο βαθύτερα,

Ο Thomas, η Inge και η Helga είναι οι πιο παλαιοί μου φίλοι σε αυτή τη ζωή, όπως έγραψα στην αφιέρωση στο βιβλίο που αγόρασε ο Thomas για τις αδελφές του στην παρουσίασή μου πρόπερσι.

Εισαγωγή Τι κοινό μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη συγγραφέα Δάφνη ντι Μωριέ και την ηρωίδα του Ίψεν, Ρεμπέκα; Και τι σχέση μπορεί να έχει ο Άγγλος στρατηγός Σερ Φρέντερικ Άρθουρ Μόνταγκιου Μπράουνινγκ με τον Νορβηγό

Φέρτε μου το κεφάλι του Αλμπέρτο Γκαρσία(Bring me the head of Alberto Garcia)1974Σκηνοθεσία: Σαμ ΠέκινπαΗθοποιοί: Γουόρεν Όουτς, Ιζέλα Βέγκα Για ένα κομμένο κεφάλιτόσα θύματακαι άπειρες μεξικάνικες μύγεςκαι για ένα κεφάλι νεκρού εραστήτόσες γυναίκες ονειρεύτηκαν τα

Ιωάννα ΓκαρόσηΣΚΑΝΤΖΟΧΟΙΡΟΣΚάθε βράδυ, μόλις σβήσουν τα φώτακαι η σιωπή θάψει τις τελευταίες σκιές,στο υπνοδωμάτιομε αγκαλιάζει ένας σκαντζόχοιρος.Με αγαπά μ’ έναν τρόποπου κρυώνει το δέρμα μου.Μου αφήνει στα χέρια φτερά.Στην κοιλιά μου φτύνει μούρα.Ανάμεσα στα πόδια

Χρονικό για ένα φθινόπωρο στον Δρόμο 19 Σεπτεμβρίου Ο δρόμος – μητέρα με οδηγείΣκληρή χώρα των θαυμάτωνΟ ουρανός πάντα εκεί και η γηΣαν στοπ καρέΣταματάω.Βλέπω έναν Ινδιάνοκαίει χόρτα καικαι χορεύει τραγουδώνταςΤο τραγούδι των νεκρώνΚάπου στο

Όταν ρωτάμε «πώς πάει η τέχνη στην Ελλάδα σήμερα», απαντάμε συνήθως με απογραφή: πόσα εγκαίνια, πόσα φεστιβάλ, πόσοι ξένοι επιμελητές πέρασαν από την Αθήνα, πόσοι επισκέπτες μετρήθηκαν στην είσοδο. Η απογραφή είναι παρήγορη μα άψυχη.

Κύλιση στην κορυφή